Op de wijse Soot begint. PHebus die is langh over de Zee Glinsterende gaet haer Luno vertoonen Leydende wel duysent sterrekens mee Die de kuyssche Goddinne verschoonen, Wiens versilvert aenschijn blinckt Die het gheselschap gheheel omringht Van blijdtschap hippelt en springht. Ghy danssers springht onbedwongen om Danssende boven de blinckende sterren, Waer zijn u vreemde spronghen krom Hoordy niet de speellieden van verren Danst de beswaerde wijn wat neer Dat de spijs te beter verteer 'tWordt tijdt hoe langher hoe meer. Tis al over de middernacht Met den Bruydegom hebt medooghen, Lustich Ionckvrouwen hierom lacht Sie hoe Lodderlijck staen zijn ooghen Of men een weynich van danssen spraeck Datter dit paerken te bedde raeck De Bruyt krijcht grooten vaeck. Weeldighe Nimphen spoeyt u ten dans Doet u teere Ledekens beven Draeyter u kleedekens datse bycans Recht of sy levendich schenen te sweven Treter u teere tredekens net, Want den Bruydegom wort belet De Bruydt moet doch te bedt. Of men terwijl het legher op sloech Daerder dit paerken sal komen te rusten Seecker wy wachten oock langh ghenoech Dus beletmen de Liefde haer lusten Daer men den Hemel int bedt bereydt Vraecht den Bruydegom 'k wed hy seydt Tis veel te langh ghebeydt. Prince Bruydegom treet voort Met u Bruydt om brant te blussen Hymeneus staet voor de poort, Speelgenootkens ondertusschen,
Spreydt dat beddekens schoon verciert Al met Venus Fackel viert Dit paerken nae Bedde stiert.
Cookies on Poetry Cove