op de wijse: van Quater brande. MEt gantscher bedruckter herten, [Claech] ick mijn sware torment, [Want ick lijdt] druck en smerte [Om dat ick] moet zijn absent, [Van de] liefde reyne // die ick certeyne [Met gantscher] herten bemin, [Schoon Roosemareyne] // ghy zijt alleyne [Vercoren] in mijn sin. [Hoe] soud ick connen vergeten [Dien ick alsoo seer bemin] [Want ghy zijt in mijn gheseten] [Boven Venus die Godin,] [Onder tshemels Throone], spant sy de Croone, [Die int hert verheven is] [Want ghy zijt schoone, Net van persoone] [Van leden zijt ghy fris.] Ghelijck de maen is blinckende schoone Boven alle sterren cleyne, Alsoo spant ghy oock de Croone Boven alle vrouwen reyne Mocht ick eens wesen // vry sonder vresen, By u schoon bloemken jent, Schoon lief gepresen // ghy cont genesen, Mijn druck en zwaer torment. Lacy moet ick staen besijden En dat door dees clappers fel, Die mijn liefd' 'tuwaerts benijden, En maken mijn sinneken rebel, Door uwe treuren // moet ick besueren Int herte lijden groot, Tot alder uren // soo moet ick treuren Om u reyn roosken root. Weest gedachtich Thisbe schoone Welck verwachte haer soete lief, Piramus quam aldaer ten troone Niet vindende zijn liefste lief Mistroostich alsoo dat scheene // om zijn lief alleene Hem selfs aendeed' de doot, Dat siende Thisbe reene
Sy viel in weene Sterf by haer liefde doot. O Venus met uwen strale hoe valt ghy dus rebel, wat eer cont ghy aen my behalen Dat ghy my doet dit gequel, Ghy hebt my ghegheven // uyt u Beker verheven Den dranck der Minnen soet, Alle mijn jonck leven // brengt ghy in sneven Al door der minnen gloet. Cupido wreet en moordadich Ghy hebt mijn jonck hert doorwont, Met u pijlen ghenadich Schiet ghy my tot aller stont, Lief tot alle daghen // soo moet ick claghen Mijn druck en teghenspoet, Ick moet nu draghen // dese sware plaghen Om u reyn Liefken soet. Nochtans had ick voor my ghenomen V te dienen tot alder tijdt Hopende den tijdt sou comen, Dat wy souden zijn verblijt, Lief moet ick u derven // soo moet ick sterven Troost hem die wreede doot Na Atropos erven // soo moet ick zwerven, Laet ghy my inder noot.
Princesse. Adieu Princes met droevigen sinne, V beveel ick mijn jonghe Hert, Adieu mijn Liefste die ick beminne Waerom ick moet lijden smert, Gheeft Medecijne // den dienaer dijne Verhoort doch mijn propoost Want 'tallen termijne Ick heel verdwijne Laet ghy my ongetroost.
Cookies on Poetry Cove