Op de wijse: Ick weet een Vrouken Amoreus. EEn Vrouken heb ick met herten bemint Gheen schoonder en mach daer wesen,
Ick weet wel dat sy my niet en kent In mijn hert staet sy ghepresen, Mocht ick eens komen in haer present Dat ickse mocht toe spreken, Maer neen ick niet, sy is soo jent, Seer excelent, dat sal aen haer gebreken. Van Leden is sy soo wel ghemaeckt, Ick en weetse by niemandt te ghelijcken, Als by helena die daer worden ontschaect Aluyt dat lant van Griecken, Van een Ionghelinck gheheten Parijs Van Troyen was hy ghebooren, Sy was seer fier ende daer toe wijs Sy voerde den prijs Boven alle Vrouwen uytverkooren. Troylus liefde was noyt soo groot Dat mercke ick wel aende mijne, Die om Bresida sterda sterf den doot Met druckighe pijne, Soo heeft sy mede mijn hert door-wont, Door-schoten met Venus stralen Mocht ick eens kussen haer rooder mont Ick waer ghenesen al te male. Van leden is sy soo wel ghestelt, Als Medea die wonder wrachte, Sy hadde 't Gulde Vlies in haer ghewelt Iason haer tot schande brachte, Hy lietse blijven in swaer torment De fleur boven alle Vrouwen, Hy creech zijn wille hoort dit bediet Hy sterf van grooten rouwen. Eer ick schoon lief soo soude zijn Ick liet my liever ontlijven, Om u lijde ick soo groote pijn, Eer ick u soude laten blijven, Ghelijck Piramus de Ionghelinck expaert Woud' ick daer liever om sterven Die Thisbe de Bloeme seer waert, Met sijn eyghen Swaert, Sijn herte ginck hy door kerven. Ick bidde schoon lief dat ghy om my peynst, Wilt my eens staen ter spraecke, Ick draghe mijn liefde seer onbeveynst
Dat segh ick u by sware saecken, Laet my eens troost van u ontfaen Oft anders sterve ick van pijne, Ick ben met uwer minnen bevaen, Dat heeft gedaen u lieflijck claer aenschijne Om u soo wil ick waghen mijn Lijf Als Hercules den Ridder boude, Die door Hesioene dat schoone Wijf Sijn leven heeft behouden, Hy versloech het Monster dat felle Beest Dat haer soude hebben ghegeten Het quam uytter Zee met groot Tempeest alsoo men leest, Twelck hy heeft doot ghesmeten. Prince. Balthaser noyt sulcke liefde droech Op Leander vol suyverheden, Al wast dat hy twee Reusen doot sloech Ende oock twee Leeuwen mede, Hy wan zijn lief met grooter kracht, Die Soudaen hadse hem benomen, Al van twee Reusen wordt sy bewacht Dach ende nacht. Datter niemant by soude comen.
Cookies on Poetry Cove