Op de wijse: Lief uytverkoren, Lief triumphant.
VAn achtentachtich het nieuwe Iaer
Dat is waerachtich heel wonderbaer,
Die't kan gelooven, het sal gheschien
Dat blinde dooven, hooren noch sien,
En 't isser gheseyt, dat menigh Meyt
Sonder bescheyt, sal nae een ander vlien.
Dus wees vry vrolick, ghy knapen eel
Oft bent ghy een molick, 'tis even veel,
Men sal u vryen, om 'tgroote goet
En oock somtyen, om hooghe moet,
Dus hout u wat fris, 'tgeluck is onwis
Waer datse nu is, die't lach betalen moet.
Wy consenteren die Meysken schu
Dat zijt met eeren gaen vragen nu,
En moghen vrijen wie dat haer lust,
Wilt hy 'tniet lijen dat sy hem kust,
So blijft hy in schant, die onachtbaer quant
En krijgt int lant geen lief die by hem rust.
Princesse schoone, 'tis nu verbeurt
Schenct hem de krone, daer 't hert om treurt
Het moet doch wesen datmen bemint,
Dus wilt niet vresen wie eerst begint,
De liefde en eer, vermachmen niet meer
Maer maecktse weer, aen beyden sijden blint.