Op de wijse: Vande Vroukens van Haerlem. TE mey als alle de Vogelkens singhen De bloemkens uyt der aerden springhen, Soo denck ick om de soeten Sal ick nu den bitteren doot Alleyn besueren moeten. Den bitteren doot en suldy niet besueren Ick souder veel liever gaen avontueren En al op Gods ghenaden Comt noch tavont daer ick ben Ick ben tot u gheraden. Oft ick tavont tot u quaem En u liefste moeder dat vernam Die u met herten beminne Soo most ick uyt den Lande gaen En comen daer niet weer inne. Het gincker al op een veynster sluyten, Hy wasser in, hy en wasser niet buyten Hy was daer waerlijck inne Al in een duyster Camerken Daer speelden zy 't spel van minne. Snachts ontrent der midder nacht Als sy op haer eere dacht Hoe wee was haer te moede Sal ick nu mijn geel cruyst hayr Alleyn op binden moeten. Bint op, bint op u geel cruyst hayr Ghy zijt van mijn cleyn kinde swaer, Wat batet langh ghesweghen Daer ick u gisteren avont om badt, Dat heb ick nu vercreghen. Al ben ick van een hont ghebeten Ick en ben noch niet opghegheten Hy heeft my laten leven, Als dat kint geboren is, Ickt sal den Vader gheven. Gheeft my dat kint ick salt doen houden Met silver en rooder Gouden, Recht of ick waer een Heere,
Adieu mijn over soete lief Strijt altijt voor u eere. Wat gaf hy dat meysken voor haer eer Twee hondert gulden min noch meer En al van rooder goude, Als dat Kint gheboren is Zoo sal ick dat selfs doen houden. Die dit liedeken heeft ghedicht Dat was een geselleken van harten licht Hy heeftet wel ghesongen, Hy heeftet van syn schoon lief gedicht God schen de nijders tongen. Hy heeftet gesongen, hy singet wel meer God geeft den Lantsknecht prijs en eer, God laet hem verwinnen die schande Als hy dat Meysjen bedrogen heeft Soo gaet hy uyt den Lande.
Cookies on Poetry Cove