Op het vergenoegde Huwelyk.
1.
Arm en nederig is myn wooning,
Met een eensgezinde vreè!
Vergezelt, en elke voetstap
Deeld ons zyn genoegen meê,
Laat de Liefde by ons woonen,
Die ons lieve rooze biet;
Dus zie ik myn lot ook zegene,
En beny de Vorsten niet.
2.
Als myn Ega, myn op 't harte
Teder als een Engel rust:
En al zingend of al schertzend
Word in zagte slaap gekust.
Als 't zilvere beekje dommelt,
Ruizent langs myn wooning vliet,
By het Maanlicht, groote goedheid!
O hoe dank ik u dan niet.
O wie schetst dat zoet der vreugde;
Waar meê zy ons dan verzelt?
Hoe gelukkig is de Sterfling;
Die zig om geen rykdom kweld?
Arm en nederig is myn wooning,
Dog daar heerscht tevredenheid,
Goede Goôn verhoord ons wenschen!
Schenkt ons vergenoegzaamheid.