Een Nieuw Lied.
Op een aangenaame wys.
1.
Daar was eens een jong Meisje,
Van Rysel uit de Stad,
Een Heer van 't Dorp,
Een Heer van 't Dorp
Veel liefde had,
Hy trof haar op zyn wegen
Het Meisje eenmaal aan,
Verneemt, verneemt
Wat weg zy is gegaan.
2.
Hy klom 'er af van zyn Paard,
En zy maakt groot geschrei,
Zyt niet bevreesd,
Zyt niet bevreesd,
Kom, omarmt my,
En zy sprak, zonder schroomen,
Ja wel, myn lieve Heer,
Merk op, merk op,
'k Zal doen wat gy begeert.
3.
Myn Broer die is gints in 't Veld,
En ziet hy ons zeer gouw
Dan zyt hy 't wis
Dan zyt hy 't wis
Van myn en jou,
Klimt maar op deeze Duinen
Dan zult gy hem wel zien,
Verneemt, verneemt
Eer hy ons komt verbiên.
4.
Hy stond, keek heen en weder,
Dat zag dat Meisje schoon,
Hy klom van 't Paard,
Hy klom van 't Paard
En ging zo voort.
Adju, myn Heer van Dorpen,
Zy vlugt door 't Veld, zeer bly,
Myn Heer, myn Heer,
Myn Heer, stond toen alleen.
5.
Zo doen die Kruisbaans Meisjes,
Spreeken de Jonkmans aan,
En houden dan,
En houden dan
Een praatje daar,
Wat Man zou 't gelyken,
So als de Meisjes zyn,
Om 't geld, om 't geld,
Word men nog al geteld.