Skip to content
1717

Mengelzangen

Andries Pels

10.

Dies gaan myn' vyanden schandelyk vlugten, Vol van verwarring, beschaamdheid, én duchten, Nu zy verneemen, dat, tégen hun gissen, My Góds gewéldige hulp niet zal missen, Wyl ik op Góds genaâ, Gerust, én veilig staa.

Einde van het EERSTE DEEL.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Mengelzangen · Andries Pels · Poetry Cove