Maar, myne vyanden, spaant u van spótten,
En tót mynen schimp zo te saamen te rótten,
Want myn berouw, mét de traanen in de oogen,
Heeft Góds genaade tót méêly bewoogen,
Myn zuchten hébben Hém
Doen luist'ren na myn' stém.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.