1.
Jufvrouw, op uw Verjaaren, Zo
stél ik myn' snaaren, Met droefheid, in
huis; Ik zoud 'er zo gaaren Méê
spee-len gaan vaaren, Maar 'k durf het niet
klaaren, Is dat niet een jammerlyk kruis?
Ach! mogt ik ééns méê, Myn zieltje dat
réê Op stélten, én 'k weet niet wat
dat ik wél déê! Maar 't is uit de kyk; Ik
zit met myn' scheenen, En bul-ti-ge
beenen Voor 't vuur, als een lyk; En
al myn verdriet Dat acht jy lui niet; O
dar-te-le Jeugd, Jy lacht met myn
steenen, En zit in de vreugd.