3.
Toon dan, uit gunst,
De blyken van uw' kunst,
Uw' mond alleen heeft kracht,
Dat hy den ramp verzacht,
Daar my uw oog in bragt.
Ach! Filis, voeg een zuchje by een vonkje;
Heel met een kusje, kwetst gy met een lonkje,
't Scheeltme dan niet,
Hoe fél uw oog my schiet.