Lusthof des gemoets

Op de wijse: Myn Godt voedt my, als myn Herder gepresen. IN mijnen geest, moet ick verjubileren, Noyt soeter feest // dan den Sabbath des Heeren Wie hem met lust // viert van sijn quade werken Van sonden rust // in Godt, die hem kan sterken Die heeft alleyn // den Sabbath recht gehouden,

Godt heeft hem reyn, zijn sonden quyt geschouden, 2. Oock saligh dan // is hy tot allen stonden Alsulcken man // en rekent Godt geen sonden In wiens geest fris // geen bedroch, noch qua perten Bevonden is // oock niet dubbelt van herten, Maer als Godts knecht, de vrome Iob gepresen Slecht ende recht // volherdigh in Godts vresen. 3. Ook die geen gelt // op woeker heeft gegeven Noch geen gewelt // an yemandt heeft bedreven: Maer leent met vlijt // den Armen t' elcker uire Sonder profijt // alleen uyt liefden puire, En geeft haer al // die hem niet konnen loonen, Den sulcken sal // in Godes Tempel woonen. 4. So wie met vliet // uyt lust hier in beklijven Sy sullen niet // ledich, onvruchtbaer blijven In kentenis // van Godts volmaeckte leere, Die heylsaem is // in Christum onsen Heere, Godt die vermeert // die gaef sijns Geests hierneven; Wie hem verneert // die wort van Godt verheven 5. 't Is wel geviert // die soo den Sabbath rusten Sulk een verciert, Gods leering soet met lusten De Weeskens klein // beschermt gelijk een Vader Voort 't gewelt pleyn // en die als wijs berader, Hem neerstig keert // dat 't weesken onbedrogen Geschickt, geleert // in Godts woort opgetogen. 6. Is een in noot // die hem dan troost van herten En breekt sijn broot, een ziel vol hongers smerten Die niet en kan // rusten, eten noch drincken, Als hy een man // noodruftigh kan bedincken, Maer hem eerst spijst // uyt liefden na een verre, Sijn licht dat rijst // op, als een morgensterre. 7. Als hy besorgt, de weed'wen rein van zeden Geeft, leent, en borgt // elck na gelegentheden, Die haer soo kan // voorstaen in alle saken,

Recht als haer man // raet tot bidden en waken, Geestigh gesint // sacht stil, tot allen tijden, Dat sy verwint // haer druk en 's vyants strijden Pause. 8. Niemant en kan // tot desen Sabbath komen Of 't en zy dan // dat hy tot zijner vromen Geheel versaeckt // de Werelt met haer lusten, En niet en smaeckt // dat aerts vol van onrusten, Maer zijn gemoet // draegt vast in Godt verheven In suir en soet // danckbaerlijcken te leven. 9. Seer onbesmit // is hy voor God eerweerdig Die niet en sit // by de spotters lichtveerdigh, In haren raedt // noch in haer kromme wegen, Geensins en gaet // maer contrary daer tegen, Al sijnen ganck // heeft in het Hemels wesen, Met lof en danck // als een met Godt verresen. 10. Soet ende fijn // moet 't eynd' aller geboden De Sabbath zijn // daer maer een is van nooden Dit's 't eenigh een // stil houden Godt gelaten, Als Magdaleen // die koos tot harer baten 't Best eenigh goet // 't welck haer by is gebleven D'oprechte vroet // en is geen Wet gegeven. 11. O Gods geest net // gy kont ons wel regeren Gy zijt de Wet // niemant heeft u te leeren, Godt heeft u voort // den Heyligen gegeven, En na sijn woort // in haer herten geschreven, Gy zijt een licht // lanteerne t' harer voeten, Na Davids dicht // 't welck sy navolgen moeten 12. Och liefden graet // gy bandt aller secreten In u bestaet // de Wet ende Propheten, Gy zijt niet smal // het eynd' en de hooft somme Der wetten al // haer oorsaeck en waeromme, Nae Schrifts uytlegh // groot boven alle gaven, De hoogste wegh // de rust dagh aller slaven 13. Nu Prince Godt // die 't alles werkt in allen Gy zijt mijn lot // laet my van u niet vallen, Werkt nacht en dag // wilt al mijn kragt regieren

Op dat ick mach // in u den Sabbath vieren, U jock is soet // u last is licht om dragen, Wie leert ootmoet // sijn ziel rust t'allen dagen.