Op de wijse: Heer ick wil u uyt 's herten grondt. VRienden die hier nu zijn vergaert, In des Heeren Name vermaert, Om te aenhoren de geboden,
Wat ons ten leven is van noden. 2. Want Godt die spreeckt door Davids mondt: Mijn Heyligen die het verbondt Meer houden dan de offerhanden, Vergadert die in alle landen. 3. Hierom soo spreeckt oock Christus fijn: Waer twee of drie vergadert sijn In mijnen Naem, om te aenbidden Daer sal ick altijdt zijn in 't midden. 4. Daerom was 't oock dat Paulus riet, De vergad'ring te laten niet, Maer des te meer daer na te pogen, Als des Heeren dagh is voor ogen. 5. O Heer wy zijn nu al by een, Om te anhooren groot en kleen, Wat tot ons sal worden gesproken, Door den mont die gy hebt ontloken. 6. Dus geeft doch nu ons herten saet, Dat hondert-vout brengt in de maet, Wilt open doen ons hert en ooren, Dat wy met Lijdia vrucht oorboren. 7. Den Dienaer die gy hebt gestelt, Waer door u woort sal zijn vermelt, Aenroert sijn lippen hier beneven, Wilt u woort in zijnen mondt geven. 8. Dit is, o Heer, noch ons begeer, Sterckt hem doch altijdt meer en meer, Om u Gemeynte recht te leyden, Dat sy nimmermeer van u scheyden. 9. Hierom mijn Broeders met accoort, Laet ons Dienaers met rusten, Dat sy mogen dienen met lusten. 10. In 't laetst' Vrienden verstaet dit liet, Vergeet der Heil'gen nootdrust niet, Laet ons geven sonder verdrieten, T' sijnder tijdt sullen wy 't genieten.
11. De vreede Godts, die boven maet Alle verstant te boven gaet, In Heyligmakinge wilt houwen, Anders sal niemant Godt anschouwen.
Cookies on Poetry Cove