Lusthof des gemoets

Op de Wijse: Godt sprack in verleden Tyden. CHristus zijnde verresen, Heeft veertigh dagen hy Hem levendig bewesen, Den Apostelen vry, Op eenen bergh te Bethany, Ierusalem by // d' Op-vaert Christi Ten Hemel, openbaer daer sagen sy. 2. Van den Berg der Olijven, Weder gekeert in d' Stadt, Maria met de Wijven Oock by hen lieden sat, Vergadert op een solder, dat Elck deugdig vat // neerstelijck badt Om te ontfangen den beloofden schat. 3. Een Apostel verkoren Hebben sy voor Iudas, Wiens Bisdom was verloren, 't Lot viel op Matthias, En als nu Pincxster vervult was, Snellijck en ras // een windt geblas Quam uyt den Hemel daer op 't selve pas. 4. 't Huys wert vervult van desen, Gedeelde tongen klaer

Quamen vierig geresen Op yegelijck van haer, Vol des heyligen Geests eerbaer Werdt al die schaer // wy lesen maer Omtrent hondert en twintigh wasser daer. 5. Sy predickten en spraken Met ander tongen eest, En seyden sulcke saken Als haer in gaf den Geest, Veel Ioden die Godt hebben gevreest, Die quamen meest // door dit tempeest Om weten van desen, den rechten keest. 6. Van onder 's Hemels wolken Woonden op dat termijn, Aldaer uyt alle volcken, Elck zijn tael hoorde fijn, Den eenen sprack uit vresens pijn, Wat wil dat zijn? , d'ander in schijn Van spot seyden, sy zijn vol soete wijn. 7. Petrus hem excuseerde Van dronckenschap ter noot, Dat Ioël propheteerde Sprack hy, geschiet nu bloot, Iesum van u gekruyst ter doodt, Dien heeft Godt groot // Verweckt minjoot, Desen op ons den heyligen Geest goot. 8. Doet boete al te samen, En laet u doopen vroet, In Iesu Christi name, Tot vergevinge soet Van uwe sonden overvloet, Soo gy dit doet // De gave goet Des Heyligen Geests ontfangt gy met spoet. 9. Petrus heeft met zijn preecken En kragtig goet vermaen, Haer-lieder hert ontsteecken, Sy lieten haer beraen,

Die zijn woordt geerne namen aen, Hebben daer zaen // den Doop ontfaen, Daer werden by drie duysent toegedaen. 10. Dese loofden den Heere, Bleven met goedt opset In d' Apostelsche leere, In de gemeynschap met Broodt breeckinge, na Christus Wet, End' in 't gebedt, En oock quam het Een vreese over alle Zielen net. 11. Haer goet was al ten besten, Elck-een ter noodt gemeyn, De Heer om te bevesten 'T Euangely certeyn, Dede wonder dingen niet kleyn Openbaer pleyn // Geschien alleyn, Door zijn lieve Apostels handen reyn. 12. 's Geests vruchten nu in stede 't Onser opvoedigheyt, Sijn liefde, vreugde, vrede, Ende langmoedigheyt, Vrindelijckheid, en goedigheyt, 't Geloofs bescheyt // Sachtmoedigheyt, Matigheyt, tot der zielen spoedigheyt. 13. Broeders dit zijn de vruchten Daer men den boom aen kent, Ofdaer met soete luchten, 's Heeren Geest is ontrent, In den Olijfboom excelent, Geplant, ge-ent // Blijft ongeschent, Op Christum, Syons eenig fondament.