Op de wijse. Myn Godt voedt my als myn Herder gepresen. LAet ons eenpaer // de eenigheyt der Zielen Wel nemen waer // en al in ons vernielen Wat liefd' en vreed' // in ons sou mogen krenken
's Herten gebeed' // den Heer geduirich schenken Met reyn ootmoet, wandelen voor Gods ogen, In liefde soet // tot malkander gebogen. 2. Na dat 't gemoedt, des menschen is gelegen
Godts wesen soet // tot hemwaerts is genegen, Is hy vol min // liefd' sal hem wedervaren Heeft hy strijdt in, strijdt sal hem oock beswaren Na den Magneet // daer na vloeyen de krachten
Soo wie dit weet // roeyt uyt sijn qua gedachten 3. Verlaet u niet // op u verstant of weten, Al schijnt het yet, 't is maer stuck-werk geheten Buygt uwen sin // onder gemeyne stichtingh,
Van boven in, vloeyt wijsheyts onderrichtingh, Geen woort maer geest, kan 't hert alleen genesen Niet in tempeest // maer stilheyt wil Godt wesen. 4. Den noorden wint, verderft veel soete vrugten
Dit elck bevindt // als hy liefde voelt vluchten, Van Hermon komt // den dauw neder gestegen, Vris en gesondt // den vrede geeft den Zegen: Als met andacht // Gebroeders herten t' samen
Sijn in eendragt // haer woort is Ia, en Amen.
Cookies on Poetry Cove