Op de wijse: Daer was een Herder wys vermaert. O Heere ick moet klagen u, Mijn Vleesch quaet om bedwingen, Hoe dat het my gaet plagen nu, Dus wilt doch sonderlingen, O Heere Gy // wercken in my Dat willen en 't volbringen. 2. Want ick dickmael na u bevel Pooge met neerstigheden, Den engen wegh te lopen snel, Al leyt hy seer beneden: Maer mijn vleys quaet // sulcks wederstaet, 't Is hem te nau om treden. 3. In my bevind' ick wel den wil, Heer, om 't goe te bestuyren; Maer o lacy! door 's vleys verschil, Soo kan ick 't niet volvuyren, Maer dat ick niet // wil, dat geschiet, Sulcks doet my dickmael truyren. 4. Want lieve Heer, als ick dan voort Gedenck dijn Heyligh wesen, En overpeynse in dijn woort, Hoe dat gelijck in desen Sullen sijn wy // volmaekt als gy, En Heyligh soo wy lesen. 5. Soo vind' ick my, O Heere soet, Bedroeft tot deser tijden, Der Hellen anghst mijn gemoet Benouwen t' allen zijden O Heer! wat raet? sonder u baet Koom ick in noodt en lijden. 6. Want my dunckt dickmael dat ick bloot Van u, Heer, zy verlaten, Door dien ick ken mijn traegheydt groot, Koomt mijn swackheydt te baten;
Bekoringh siet // laet ons doch niet Lijden boven de maten. 7. O lieve Heere, gaeft gy dat Ick mijn gemoet waer Heere, Hoe ras won ick den engen padt Doordringen na u leere: Op aerden niet // en ware yet Dat my soud' doen omkeren. Pause. 8. Maer och! wat is daer al te doen, Ick kan 't my niet versinnen, Als ick my tot deught meyn te spoen, En 't vleesch te overwinnen, Ia pooge ras // op 't selve pas, Den loop soo te beginnen. 9. Ia ben dan dick soo wel gemoet, Om u soo met verlangen Te dienen, maer laes! onverhoet Gaet 't vleesch sijn oude gangen; Te recht ick ken // als dat ick ben Met een snood vleys behangen. 10. Maer vleesch, of ick na u aptijt Al leefde deser uiren? Hoe droeviglijck na desen tijt Sou ick 't moeten besuiren? Heer my behoet // wilt doch ons voet Na u behagen stuyren. 11. Och! of doch ick ellendig mensch, Van dit vleesch waer ontbonden, En u van herten ('t waer mijn wensch) Diende met blijden monde; Maer nu, lacy // soo voel ick my Vol gebreeken en sonden. 12. In mijn ellendigheyt altoost, Waer ick lange vergangen, Waer u woort niet geweest mijn troost Dat gy noch wilt ontfangen,
Die komt tot dy // en belast zy Beladen en behangen. 13. Nu een verslagen hert sult gy, O Heere, niet verachten; Och! woudt gy toelaten dat wy Ons Gebedt voor u brachten: Ia wy altijdt // daeglijcks met vlijt U toekomste verwachten. 14. Al schijnt het vleesch daer voor bevreest Als of 't wel wou ontgangen, Geeft doch dat ick het na den Geest Verwin, en met verlangen Seg onbeschroomt: Heer Iesu koomt In u Rijck my ontfangen.
Cookies on Poetry Cove