Op de wijse. Meenenaers u verkleent. EEn Oorlofs-liedt aenhoort, Dat ick u singen sal, U vermanende voort, Te gaen op den wegh smal, Om den genaden tijdt, Seer kostelijck beseven, Versuymelijck niet quyt Te worden in dit leven. 2. Levendigh nae den Geest Weder geboren zijn, Moeten wy alder-eerst Worden op dit termijn, Want niemant sonder dat En sal Godts Rijck be-erven, Willen wy in de Stadt, 's Vleeschs-lust moeten wy sterven. 3. Sterven vleeschs lusten quaedt En verrijsen oprecht, Als een Goddelijck zaet, In een nieuw leven slecht, Soo moet een Christen kindt Als sijn Vader gepresen, Ge-aert ende gesint, In alle dingen wesen. 4. Ten mach ons baten niet Dat wy dus zijn genaemt,
Als van ons yet geschiet Anders dan het betaemt, Daerom laet ons voldoen Onsen Name, ten fijne, Dat wy na dit saysoen Niet en komen in pijne. 5. Laet ons altijt voortaen Gedachtig zijn, waerom Dat wy genaemt zijn van Het vrye Christendom, Broeders en Susters goet, Met noch namen seer schone, Vruchtbaer wijnrancken soet, 't Sout der Aerden ydone. 6. Aen u mijn vrienden lief, Schenck ick dit Liedt present, Als een memory-brief, Om te maken bekent, Hoe dat mijn hope staet, By u noch te vermeyden, Dat niemant door zijn daet, Oorsaeck en werdt tot scheyden. 7. Nadien alle dingh nu Heeft zijnen tijt, doorlijdt, Daerom vermaen ick u, In hope zijt verblijdt, Wy sullen noch hier naer Weder by een versamen, Daer geen scheyden werdt swaer, In 't eeuwigh leven, Amen. 8. Ten laetsten en vergeet Ons niet, nadien dat gy Van ons eensdeels wel weet, Ons goet gemoet tot dy, Oorlof ick seg Adieu, Godt die wil u bewaren, Tot dat wy op een nieuw
Weder by een vergaren.
Cookies on Poetry Cove