Lusthof des gemoets

Op de wijse: De aerd' is onses Godts voorwaer. HEt Paessche-Feest in Israel Moest werden onderhouden wel Na het bevel van Godt gegeven, Het Lammeken dat was gedoodt, Moest elck genieten kleyn en groot, Met broodt dat niet en was geheven. 2. Wy hebben nu oock een Paesch-Lam, Geoffert aen des Cruyces stam Met swaer verdriet, ende doodts lijden, Die gedaeldt is uyt 's Hemels Throon, 'T welck is Christus Godts eenigh Zoon, Om ons van sonden te bevrijden. 3. Dus laet ons Paesschen houden wel, Niet met Zuir-deegh, en doodts opstel, Maer reyn suyver en in der klaerheyt, Vagende alle Zuirdeegh uyt, Dat uyt ons boose lusten spruyt, Op dat wy 't houden in der waerheyt. 4. Ons Lenden moeten zijn om gordt, En ons gemoeden op-geschordt Om den wegh des Heeren te treden, Met stocken in ons handt geset, Geschoeyt aen onse voeten net, Tot den Euangelij des vreden. 5. Wy moeten houden dese Feest, Niet nae den vleysch, maer na den geest, Dat men zijn kracht in ons siet blijcken, Bestreecken met het Lamkens bloedt, Inwendigh aen onse gemoedt, En gaen soo uyt Egypten strijcken. 6. Dit Paesch-Lam en mach in 't gemeyn Niemandt genieten, die onreyn Ofte onsuyver wort bevonden. Dus laet ons t' samen metter spoet

Met vast geloof, en ware boet Verlaten en af-staen de zonden. 7. Soo mogen wy dan onbesmet Dit Paesch-Lam na des Heeren Wet Met een oprecht gemoet aenvaerden, Als een spijs onser Zielen fijn, En door 't geloof versekert zijn, Dat het een offer is van waerden. j. Pause. 8. Wie niet tot dese Paesch-Feest gaet, En't vieren van dees Sabbath laet, Sal 't hier na eeuwiglijck beklagen, Want Godt ons in sijn Woort gebiet, Dat met dit moet versuymen niet, Of men sal des doodts smarte dragen. 9. Dus elck nu doch wel neerstig past, Dese Paesch-Feest te houden vast, Gestadelijck al met malkander, Niet eenen dagh, maer alletijdt Want soo ons de Schriftuir belijdt, Komt nu d'eene Sabbath aen d'ander. 10. Dese Feest moet hier zijn geviert Met geloof, liefd', en deugh' verciert, En stadige rust van qua wercken Want geen boosheyt mach zijn volbragt Met woordt, wil, werck ofte gedacht, Dus laet ons vlijtigh hier op mercken. 11. Och of elck wel ter herten nam, Waer toe Christus van boven quam En den doot willighlijck gingh smaken, 'T was soo des Vaders wil en lust, Op dat den Duyvel werdt gesust, En door't geloof saligh te maecken. 12. Soo wy dan in hem hopen vast, En dat ons druckt der sonden last, Met leedtwesen, druck, en benouwen, Soo helpt hy ons als Middelaer

Gewilliglijck, als 't valt te swaer, Tegens den vyandt 't velt behouwen. ij. Pause. 13. Dus laet ons alle tot hem treen, Hy is ons hulp, en anders geen, Ons Paesch-Lam, en ons Offerhande Die van boven is neer gedaelt, En heeft de schult voor ons betaelt Aen 't Kruys, met pijn, smaet, ende schande. 14. Hy quam na 's Vaders wil en raedt, Als een Mensch in soberen staet Hem hier ter Werelt openbaren, En heeft ons met sijn bloet gekocht, En doen hy 't al hadde volbrocht, Is hy weder opwaert gevaren. 15. Maer als hy weder komen sal, Met der Basuynen groot geschal Heerelijck, en seer groot van machte, Om sijn oordeel te houden dan, Dat niemandt hier ontvluchten kan Van al 't menschelijcke geslachte. 16. Och! mochten wy dan zijn bereyt, Aengedaen met het Bruylofts-kleydt, En van hem met vreugt mochten horen: Gy gebenedijde gelijck, Komt en besit mijns Vaders rijck Met alle Godes uytverkoren. 17. Hoe heerlijck sal het zijn gestelt, Als wy door hem behouden 't velt, En den ingangh tot 't eeuwigh leven, Daer wy dan met volkomen vreught Eeuwighlijck sullen zijn verheugt, Och vrienden! laet ons hier na streven. 18. O Prince alder Princen goet Op dat sy u genaed' verwerven, En soo voortaen in eeuwigheyt

'T by-wesen van u Majesteyt, Met d'uytverkoren te be-erven.