3. Het Zielsgebed.
Dit is 't gebed der ziel, door alle tijden heen:
Eerbiedig met zijn God in stil gesprek te treên;
't Waarachtig Licht te zien, aan 't nevelbeeld ontkomen,
Om beurt de lust en schrik van ons onrustig droomen;
Het zwak en weif'lend hart te domp'len in zijn kracht;
Te schuilen in de schauw der hoogste liefdemacht!
't Is voelen, dat de ziel tot d'Eeuw'ge wordt gedreven,
Als bronwel, middelpunt en wellust van haar leven;
't Is onder 't juk van 't vleesch, dat licht den geest verrast,
Te weten: eens valt af de lang gedragen last!
't Is streven naar omhoog, naar 't eenig wit der vromen,
Van waar de ziel haar eed'len oorsprong heeft genomen;
't Is, als in 't aangezicht van zonde, leed en graf,
Te rusten in dien God, die ons zijn wezen gaf!