8.
De vrome geest van hen, aan wier gezegend leven,
Ons eigen zijn in 't eind ontsproot,
Werd niet voor ons geheel vernietigd met hun dood,
Maar leeft in ons en steunt bij eigen strijd en streven!
Ook hunner was geen deugd van onvermengden luister:
De sterv'ling worstelt, valt, ja zwicht;
Maar vroom is hij, die 't oog in 't worst'len hondt gericht
Op 't eed'le levensdoel: de poolstar in het duister.
Nemea V en II.