Stemme: Margo ma cher’ amie.
Coridon
ICk groet’ u mijn’ beminde,
Mijn’ soete Herderin,
Ick groet’ u mijn’ Clorinde,
Verweckster van mijn’ min:
’t Is der Goden zeghen
Dat ghy my komt teghen:
’t Docht my wel te wesen
Langher dan een jaer,
Dat ick u, Nymph’ ghepresen,
Niet eens en wirdt ghewaer.
Galathea.
2. O schalck hoe kondy praten,
Wat maecktje my al wijs!
Doch ’t en sal niet baten,
Weg, packt u by uw’ Lijs:
G’ hebt soo fraey gheloghen,
Dat gh’ haer hebt bedroghen:
Moghtje my bedrieghen,
(Soo gh’ haer hebt ghedaen)
Dijn’ minn’ soud’ haest vervlieghen,
Waer ick’ er niet wel aen?
Coridon.
3. Ick sweir ick sal u trouwen,
En nemen voor mijn’ vrouw.
Galathea.
Neen Herder, ‘t moght u rouwen,
Dat ghy my schonckt uw’ trouw’.
Coridon.
Ach mijn lief, mijn leven!
‘k Sal u noyt begheven;
(Wilt ghewis ghelooven)
Gheen Lijs ick en ken.
Galathea.
Gh’ en sult my niet verdooven,
Neen, ‘k blijve soo ick ben.