Stemme: Olympe mon souci.
ADieu mijn’ vrinden all’,
(Die my zijt lief-ghetal)
En ghy die ick beminne meest in ’t aerdtsche-dal:
Thaumantis mijn’ vrindinn’,
Mijn’ soete Herderinn’,
Adieu, o uyt-verkoren Voester van mijn’minn’.
2. Adieu (’t en is gheen geck)
Mijn’ vrijdtster ick vertreck,
En gae mijn’ woon-plaets stichten op een ander vleck:
Ick laet mijn Vader-landt,
En steeck het schuyt van-kant:
Schenckt my doch een ghedencken, liefste, van uw’ handt.
3. Ghy weet, ’t is u bekint
Hoe ick u hebb’ bemint,
De jonste, die ick vraghe, hebb’ ick wel verdint:
‘k En sal noyt legghen af,
Maer draghen tot in ’t graf
De jonst’ die voor ’t vertrecken my mijn’ liefste gaf.
4. Eer sal der Sonne-kracht
Sich thoonen in den nacht,
Eer sullen zijn de Visschen in de zee versmacht:
Eer sal den kleynen Pier
Zijn stercker dan den Stier,
Eer ick u Lief verghete, die ick soo seer vier’.
5. Vraeght iemandt vrouw’ oft man
Hoe ick u laten kan,
En my ghewilligh gheven van u in den ban?
Voor reden wordt gheset:
Den noodt en heeft gheen wet,
Adieu Lief, ick vertreck, dijn’ liefde draegh’ ick met.