Skip to content
1653

Het bevel van Cupido

Albertus Ignatius Hanins

Stemme: Chere Phillis pourquoy témoignez vous. KOmt Venus dienaers, komt hier kleyn’ en groot’, Komt stelpt mijn’ tranen, ’t is nu meer als noot: Mijn Galathéa, mijn’ beminde blom, Mijn’ Herderin, Mijn’ aerdtsche Af-godin Light hier voor eeuwigh stom. 2. O Clotho wreedt! o al te fel ghewelt! Waer door mijn lief ter aerde light ghevelt: Cupîdo doodt my oock met dijnen schicht,

Soo wordt mijn hert’ Van droefheydt, ancxt, en smert’ Verlost, en heel verlicht. 3. Ach hadd’ ick noyt gheweten van de minn’, En noyt hier-med’ bekommert mijnen sinn’! Soo hadd’ ick noyt ghevallen in dees’ pijn, Die my vernielt, En jae by-naer ontzielt: Soo dat ick gansch verdwijn. 4. Die nimmermeer tot minnen sich begaf, En proefde noyt van Venus droeve straf: Daer honigh menghelt sy altijdt met gal, Sy soeckt alleen Ons’ droefheydt, ons gheween: En sy is wonder mal. 5. Maer waer-toe dient doch al dit droef beklagh?

(Ghemerckt het gheensins aen my baten magh) Mijn lief is doodt, ick will’ haer volghen naer: Sendt my, o doodt! Oock flux tot Charons boot, En maeckt van ons een paer!

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Het bevel van Cupido · Albertus Ignatius Hanins · Poetry Cove