Stemme: Chere Phillis pourquoy témoignez vous.
O Galathea Voester van mijn’ minn’,
Mijn Herderinn’, mijn’ aerdtsche Af-godinn’!
Waerom siet ghy my soo grammoedigh aen?
Seght wat u quelt,
En dijn’ ghemoet ontstelt:
Wat hebb’ ick u misdaen?
2. Ick bidd’ u, soete Nymph’, en weest niet quaet,
Gh’ en hebt in ’t minst’ gheen oorsaeck tot dijn’ haet:
Het is gheweest een valsche nijders tongh
Die op een uer’
U heeft ghemaeckt soo stuer,
En ’t hert’ tot wreedtheydt dwongh.
3. Soo niet, seght my doch eensjens wat u schort:
Seght my waer-in dat ick u doe te kort:
Keert dijn’ ghemoet, ick ben dijn’ stuerheydt moe.
Blijft ghy soo sien,
Ick sal uw’ aensicht vlien,
Tot d’Indianen toe.
4. ’k Wil liever noyt aenschouwen uw’ aenschijn,
Dan even-staegh soo suer aensien te zijn:
(En meest als ghy dat sonder reden doet)
Keert dijn’ ghesicht,
En mijn bangh’ hert verlicht,
Oft wel ick sterven moet.