Stemme: Claire Fontaine qui coule tousjours. Pyramus wordt hier beschreden Van sijn’ Thisbe, die sich ’t hert’ Flux heeft met het sweerdt door-reden, ’t Welck haer Lief braght in de smert’. WEe my! wee my! eylaes wat sal dit zijn? Sie ick u Pyrame, oft uwen schijn? Wee my! ick sterve // Als ick u derve; Moest ghy mijn leven // My aldus begheven? 2. O wreede Goden waerom laetje toe Dat mijnen Pyramus (‘k en weet niet hoe)
Soo light door-steken? In purp’re beken Sijns bloedts ghedolven // Tot spijs’ der wolven? 3. Ach had’ ick immers hier gheweest ontrent Eer hy sijn leven hadt aldus vol-endt! ‘k Hadd’ beyd’ sijn’ ooghen // Door soet med’-dooghen Flux toe-gheloken // Qualijck noch ghebroken. 4. Den laetsten adem hadd’ ick oock ontsaen, Eer hy naer Charons schuytjen waer ghegaen: Maer nu och-ermen! Alleen door kermen Kan ick doen mercken // Wat de minn’ kan wercken. 5. Ghy doet, o Thisbe, ’t is noch niet laet, Wilt ghy hem volghen, ‘k Weet u goeden raedt: Den bloed’ghen deghen // Die hy heeft kreghen Om sich te dooden // Schijnt u oock te nooden. 6. Ghy sweirt die hebt d’een helft van my door-boort Doodt d’ander oock, en my gheheel vermoort:
‘k Wil liever sterven // Als ’t leven erven, Daer hy is bleven // Die mijn’ ziel’ ded’ leven. 7. Wel-aen mijn’ ziel’, en weest dan niet vervaert, Thoont u manhaftigh (schoon oock teghen aert) Doet vrees’ verdwijnen // Wilt ghy verschijnen Flux daer uw’ Lief, is // ’t Sterven uw’ gherief, is. 8. Ey toeft wat Lief, ey toeft, ick kom u by, Ghy zijt ghestorven om den will’ van my: Ick sal oock thoonen // Dat ick kan loonen Als uw’ vrindinne // Minn’ met weder-minne. 9. Siet daer mijn’ Liefste, neemt dat gaet voor goedt, Siet daer al-reede spruyt het purper bloedt; Mijn hert’ is suchtigh // Mijn zieltjen vluchtigh; ‘k Ben heel onmachtigh // Godt weest mijns ghedachtigh.
Cookies on Poetry Cove