Voorlooper. Aen den Haegschen Pasquyn, Spothouder; Schryver van de Medulla Horatiana.
GY treed dan mede in 't Dichters gild, ô Prael derDer Moffen, Mopsen, Barbaren, Samaritaenen of Hottentotten; gelyk het veele nog geheugd, dat zy hem, voor 10 a 12. Jaeren, alzoomin verstonden als of hy een dier Taelen sprak, trouwens by erkent ook dat wy zyner Taele onmagtig zyn. Moffen! Prul Poëeten! Die 't scherssen nimmer zult vergeeten, Ten zy Apol uw rotzak vilt; SpothouderSpothouder, een dwaeze Annagramma, beeter hadt hy zyn eigenschap gevonden in J. van Broekhuizen, op pag. ***** 8. dien de Waengeleerdheit Maekt opgeblaezen, vol verkeertheit!
Treed gy den hoogenEen Gebergte dat zeer hoog is, en hierom ook trots op zyn vermogen. Zie de verresene Hollandtsche Socrates, No. 1. tot 4. ook No. 5. de laetste regel, alwaer ik het kunstwoord aengeprikeld vind. Waer onder ik tegelyk, met de hand geschreeven, leeze: Aengeprikeld! ô A. F. en L. V. A. wat binje lui wys! dat is mooi, mooi, fraei! kurieus! Alph' ook op En pluikt meê bloemen die wy kennen? Waer zult ge in 't einde u toe gewennen! Ai geef uwNamentlyk quaed Latyn: want onzen doorgeleerden Mof schryft pag. 3. reg. 5. ludot voor ludo en op pag. 4. vs. 4. reg. 2. Persicos. odi, puer, apparatus daer Horatius (Waer uit by zyne lappen by een gehaeld heeft) wel duidelyk zecht: Persicos odi, puer adparatus; zulx hy waarheit spreekt wanneer hy melt dat zyn kunstdicht doormengt is met Samaritaensch en Hottentotsch; terwyl geen Man van Letteren zulk quaet Latyn verstaat. kunst maer vry den schop, En moei u noit met Neêrlandts zaeken; U raekt hetTe weeten: gy hebt niets bytezetten, keer weder na Westphaelen van waer gy quaemt, ir solt darh iner ghrotser Herrn zin. niet hoe of wy 't maeken.
Zoo Godt den vryen staet begeeft, En 't volk kastyd met geesselslaegen! Met hongersnood! en Oorloghsplaegen! Een' ziel die geenen godtsdienst heeft Durft alles (stout in haer bedryven) Natuur en 't los geval toeschryven!
Maer loos vernist zy, met een schyn Van vuil blanket, haer diepe plekken, Om voor het Menschdom zich te dekken; Op dat zy veil voor 't Recht moog zyn. Nochtans zal haer godts wraek verteeren, Als 't Ach en Wee de waerheit eeren.
Laet dan de Fay en Eybe in vreê, Waenwyzen Zot, wiensUit uw eige mond. naem wykennen, En leer tot beeternis u wennen Met al uw kunstgenooten meê. Een eerlyk Man zal niemant schenden Dit past alleen u en uwWant (zècht H. K. Poot pag. 410. D. 1.)
Hier kerft men met de hekelpen, 't Vervloekste moorttuig dat ik ken. Een pen is scherper dan een degen;
en op pag. 415.
Gy, jonge dichters, gy meugt schroomen. Ai duikt en blyft uit dootsgevaer Of denkt voor 't minst met weinig hair En twee drie tanden thuis te komen. Een dichter die niet schermen kan Is thans een ongelukkig man. De krygers zullen u bespringen Als wolven in het wilde bosch. benden.
Wat moeit ge u metEen uitmuntend Vers getrokken uit Herod: Lib: vii. door W. van Haeren, dat thans veel geruchts verwekt en uitleggers heeft. Leonidas? Wat deel hebt gy met Heer van Haeren? Gy moogt uw quaet Latyn vry spaeren, Uw dwaesheit toont zich recht van pas!
Gy schreeuwt als dol van Hottentotten, o Zot! dien wy met rechtOm dat (zecht hy) de Hottentotten der Samaritaense tale onmagtig zyn, schryft by Hottentotsch, een schoon excus voorwaer! terwyl de bloedbeuling immers niet anders kan schryven als by spreekt. bespotten.
Of strekt dit EYBE ook tot een schimp, Als gy, met zoo min kunst als gratie, Ten einde steld, van uw collatie, HetAccordat cum suo urinali, zecht deze Voorvegter, om dat de Vader van onzen Eybe der Medicynen Doctor was! een schoone berisping! urinael, met zoo veel glimp? Wist gy, o Mof! uw stam te noemen, Hoe woud ge uw eige lof dan roemen?
Wilt gy eens weeten wien gy zyt? Een Poep! gekoomen uit Westphaelen! Een Eedelman; maer van den kaelen! Een Zot, waenwys, vol onbescheit! Schoenpoetzer, Mosterthaelder, Queeker Van vuile ontucht en Eedtverbreeker.
Wat roert u het RoomscheAmbeeld, een Samaritaens of Hottentosch kunstwoord, beteekenende zoo veel omtrent als Stambeeld, mogelyk zal 'er onzen Nar het Stamboek door verstaen, waer in Advocaet Glasius tegenswoordig de handteekening der Geleerden verzaemeld; andere, maer met min waerschynlykheit, verstaen 'er de Roomsche Standbeelden door, en dan zou dit woord, met al de voorgaende en volgende, op zeeker Speelman, daer genoemt, zien. Ambeeld toch?
Schryf van hetEen klein Marmotje woonende niet ver van Geldtkas. Fransche, wilt gy schryven, En meld ons haer en uw bedryven; Dan kent men d'aert van 't vuil bedrog; Dan kunt gy Venus Priesters stichten Door uw befaemde Schimpgedichten.
Wilje meer, zoo kom! kom!
In Roome gedrukt, By BARTHOLOMEUS ORTELS, In 't beschaefde Ambeeld. MDCCXLII.
Cookies on Poetry Cove