De reukeloose.
Of schoon de Reuk u deed' beminnen,
't Geen u 't zoetste scheen;
Ik schat de Reuk de minkste der Vijfzinnen
En vermaeklijkheen.
Roemt op uw Reuk, soo veel 't u lust;
Door Reukloosheyt mijn lust wert uytgeblust,
Om mijn vermaek in kouw te vinnen,
Om mijn vermaek, &c.
Heeft dan mijn Neus geen Reuk verworven
Van Parfum, nog ook
Van Muskus, 't Breyn is weder niet bedorven,
Door haer scherpe Rook.
Weg met Civet, en al het geen
Naer Wierrook sweemt, de vrugten der Sabeên;
'k Ben zulk een laf heyt afgestorven.
'k Ben zulk een, &c.
Laet Poel, Privaet, of Goot soo stinken,
Dar het hert u borst;
'k Sal om dien stank niet eens te minder drinken,
Met of zonder dorst.
Om Duyvelsdtek, nog Strinkgranaet,
Ik in den krijg noyt Oorlogsschip verlaet;
Geen Stinkpot doet my 't hart ontzinken,
Geen Stinkpot doet, &c.
Had Glieken eer de Reuk verlooren
In 't Troyaensch gezigt;
Geen rasse dood haer was uyt Pest gebooren,
Door Apollos Schigt.
Had Romen mê die gonst genoot',
Eer Curtius vol moed haer Poel toesloot!
Nooyt droevig eynd hem was beschooren,
Nooyt droevig, &c.
Indien, ô Prins, de Min u porden
Om een hupze Meyt,
Uw Priem en Zabel vast aen 't Lijf te gorden,
Naer uw zindlijkheyt;
En dat uw hand juist in en Kreuk,
Vol vischreuk raekte, zijt maer zonder reuk;
Nu gy weer jarig zijt goworden,
Nu gy weer &c.