De smakeloose.
Stemme: La Contesse Nouvelle.
Of ik schoon mijn tong, verhemelt, en mijn mont verbrande, Ja mijn gantsche Smaek verloor, 'k Acht dien brand voor scha, nog schanden, Nog met droef gekners der tanden, 't Veyl verlies der Smaek aenhoor. 'k Schep mijn grootste vermaek, Soo ras ik daegs ont waek,
In de Smakeloosheyt van het fijnst gevoel. Nimmer staet mijn breyn gespannen Voor verwijftheyts Richterstoel: Maer bemin met 't Pronk der Mannen 't Grofts bejegenen, 't ruwst gewoel:
Lekker, nog ontmant, nog kints my niemant recht mag hieten; Vratig was ik nimmermeer: Niets en kan my meer verdrieten, Dan de Wijn in 't lijf te gieten; En te schokken als een Beer. 'k Haet de Wijn wet Ys; De kostlijkheyt 'k misprijs In de Spijs, en Drank, en Rook, en Min, en Baen. Weg met Hazen en Konijnen, Met Pastey, of Taert of Vlaen, Weg met Fransch en Rijnsche Wijnen: Water kan mijn dorst verslaen.
'k Spil geen geld in Kost of Rook, of nodelooze Dranken. 'k Houw van Nieskruyt nog Toebacq, Nog van andre scherpe Stanken. 'k Wil u 's morgens licht bedanken Voor den Alzem, of Aracq, 'k Spil geen ochtent-tijt Met vratig groot ontbijt Van Boullonnen, of Patez de Mazarin: 's Middaegs ban ik van mijn taeffel Al het lekkre Bier en Wijn, En ik zet de Struyf en Waeffel, By de Smaek van Flerecijn.
't Leven soud' my lichtlijk van Pythagoras behagen, Soo Spartaensche minder was, 'k Sal noyt Curtius beklagen, Nog na andre nootdruft vragen, Dan 't gebruyk van mes, en glas. Weg met Mark' Antoon, Zijn Wellust dunkt ons hoon; Of wel Cleopatr' hem nog soo deftig scheen, 'k Sal na Nectardrank niet haken, Nog naer andre Godlijkheen: Nog by 't vuyl ver Ammelaken Al mijn Smaek en lust besteen.
Prins, die door konst de Smakeloosheyt Smaek kond geven, Laet mijn Sang u Smakelijk zijn: Soo begeer ik, al mijn leven, Naer geen andre Smaek te streven; Dan na Grieksche Ambrozijn. Zijt gy dan verjaert, En schept Smaek in Taert, Of een Haes, of nieuw gebrade Kalikoen, Laet de Smaek van alles varen Om u tot dien disch te spoen, Daer de Blind' en Doove scharen Voor de Smaek haer muts afdoen.
Cookies on Poetry Cove