De rymwercken

Executie.

Strakx wierd daer de Beul ontboden, Die zich ook niet lang liet noden, Maer verscheen strakx op de plaets. 't Was een Ventje, kleyn, en vaets, Krom, lam, root haeir, en gebuchelt; Na hy had een uur gekucheld, Bood' hy ons een goeden dag, Met een Phariseesche lach. Doe nam hy een gloeijend yzer; Maer wat Duyvel! ik was wyzer, En ik trok mijn Bakhuys weg. Wel wat schortje, Hontsfot, zeg? Zey ik met mijn mond vol tanden: Hy weêrom, ik wouw hem branden, Met tees' ik van 't stoeltjen op, En greep 't Ventje by de kop: Dat by braef daer na betaelde. 'k Ging weêr zitten, en hy haelde Zoo een Brandhaek uit zijn zak, Dat ik schrikte; met zoo stak

Hy zijn hand uyt, want hy meende, Dat ik niet genoeg en leende; En hy greep my by de krop; Doe verdraeyde ik mijn kop: Met ley Meestrtje Antony Een paer pooten op mijn Trony, Dar ik wierd' als ziende blind: Maer ik schreeuwde, als een kind, Doe de duyvel was aen 't rukken: 'k Riep, gy trekt mijn Bakhuys stukken; Stil, 't is buyten uwe macht: Maer hy met een domme kracht, Die my doe in zijn geweld had, Trok; en eer ik tien geteld had, Was de Bogger dood en kout. Doe nam hy een hand vol zout, En die wreef hy in mijn koonen: Ik doe, om mijn hart te toonen, Zey niet eens, noch oey, noch ach; Schoon 't by my wel anders lach. Ik doe aen't swart bloed te quylen Heele bekkens: onderwijlen Nam ik nog wet eens mijn Tand Te bekyken in mijn hand. Daer de Fiel my niet kost zeer doen; En zey, Guyt, gy zult 't niet meer doen, 't Ben nu eens van u verlost; Gy en zult voortaen de kost Niet meer in mijn Bakhuys krygen; Van mijn deugd zult gy wel swygen. 'k Wenschte nu wel, dat gy zat In een van die Besjes gat, Die my, doe ik was beladen, Stadig lelden met haer raden;

Daer zoo zat gy warm en wel, En 't was regt voor u een stel: Daer behoefd' gy niet met byten, Als by my, u zelfs te slijten; Al die moeyten is gedaen, En my dunkt, 'k zie u al staen, Dar gy werd zo dik bescheten, Als gy hebt by my gegeten: En dit voordeel isser weer, Dat noch nu noch nimmermeer Een van Vrienden of van Buyren Weer zal zeggen; 'k kan niet duyren: Want in zijn ontijge nest Woond de Duyvel of de Pest. Zoo dat ik hier in geen been vin; Want gy hebt het hok alleen in: In een vogte vette grond; En gy woond in zagter mond.