Door D.H.
I. Ik noem al dit zingen Onnodige dingen, Elk doe, wat hy best kan; Maer tijt te verliesen, Daer roepen mijn kresen Te schendig tegens an. II. Doch is het bedongen, Dat geen ongesongen Mach snijden van de Ham; Ik sweer, by gans worsten, Ik song my te borsten; Op dat ik 'er med' aen quam. III. Wat placht ik voor desen Een honsvor te wesen, Met Archimedes geslacht; Doe, 'k om haer Verschillen, Met Tuytjes en Brillen Was besig by dag, en by nacht.
IV. Ptol'meus die miste; Copernicus giste; Ik sag, dat Tycho Bra'e Soo wet als sijn Maet-loog: Sijn Cirkels en Graedboog Bedroog soo voor, als nae. V. 't Moest al na haer wil gaen; De Aerde moest stil staen: Neen, riep de andre weer, Laet draeyjen de Aerde; Maer hoe dat sy 't klaerden, Haer herssnen draeyden noch meer. VI. Ik hoorde dees' Gesellen Vat Phoebus vertellen, Hoe hy de Weerelt omliep, Hoe hem, voor sijn loopen, Twaelef Kroegen stonden open, Die Jupiter voor hem schiep. VII. Swijg van je Dispuyten, Of hout 'er my buyten; 't Is Vreede, daer ik om kom; En soo j' onderdrukt wort, Draeyt, datje besukt wort; Maer draeyt 'er mijn Schotel niet om. VIII. En laet 'er mijn Glas staen; Daer kan ik op vast gaen, Meer als op uw Almanak. Hier is, of ik dool ver, Een seekerder Poolster; Die nimmer schijnsel ontbrak.
IX. Hier zie ik Planeten, Vaste Sterren, Cometen, Plaiziering, onder een Soo minnelijk zwieren, Als een Potje met pieren; Al 't huysraet is nu gemeen. X. Soo trek ik te velt nu; Sa, Buyrman, dat gelt u, Doet als ik heb gedaen; Soo raekt al de luyster Van 't Nagtligt in 't duyster; My dunkt ook de Dag komt aen.
Cookies on Poetry Cove