Skip to content
1709

De rymwercken

Aernout Overbeke

Antwoord.

't Val voor eest aen 't protesteren, Waerde en Exkiesche Heeren, Dat Hy op mijn gierigheyt Stadig aen te schrollen leit. 'k Heb het zelfs wel meest van nooden; Soud ik dan nog gasten nooden? Heb ik niet zoo meenig nagt, Ook met vasten doorgebragt? Van uw liberael Tracteren Komt gy hier staeg declameren; Wat leyt dese Raed daer aen, Hoe het in uw' huys mag gaen? Laet ik vrek en gierig wesen, Hoewel, 't eerst moet zijn bewesen, 't Raekt my niet, 't zy quaed of wel; Want dat is niet Criminel. Maer ik wil met Eed' verklaren, Dat, in dees drie laerste jaren, Ik nooit proefde dit, of dat, Van 't geen in uw Bakhuyszat: Gy hebt altoos, wilt het weten, Op uw regrer zy gegeten; Wat had ik daer van te bet, Dat mijn Buren wierden vet? Waer toe wierd my 't brood ontrokken? Hoe quam dat de lekre brokken

Nu de hoekhuysman bedong Tegens over d' oude tong. 'g Hebt my ook voor heen verweten Van u veel en beestig eeten: Hielp ik u niet uyt het Net, Als gy had om strijd gewet? Gy kund seggen, dat 't mijn pligt was: Maer soo haest ik uw gedigt las, Sag 'k u klagen over 't kruys Dat ik gasten bragt in huys. Noit heb ik haer waergenomen; Maer zy zijn van selfs gekomen: Zijn zy oorzaek van uw pijn? Wat, het mogt de duivel zijn! Zyde wam'sjes aen te trekken, Die de borsten pas bedekken, Daer het is soo bitter kout: Laten mogt g'et, en gy sout Meer op uw gesontheyt letten, Als uw kleeren te verzetten! En met uwe kale gat Naekt te loopen door de Stat. 's Winters staense in de Lomert, En tot Jan Oom vast bekommert; Daerje meer aen vuir verteerd, Als uw Plunje wel is weerd. Maer ik wil 't soo hoog niet halen, Geen Gedaegde past het smalen: En, wat heb ik dog gedaen, Dat gy my verby kost gaen Met te vast gesloten handen? Dat ik u wat aen quam randen, En eens heusch vermaning dee Van den honger, die ik lee:

Schoone wonderlijke zaken, Om eens woorden van te maken: En wat was 't een ongemak, Dat ik om het mijne sprak! Na uw wetten most ik leven; Als gy woud, ik wierd verdreven: Als het Rooken maer ging aen, Is de pijn, als took, vergaen. Maer het rooken, vieren, betten, Mogt op 't lest my niet versetten; En mer reên, viel ik u hart; Want ik wierd van honger swart. Gy klaegd van uw smert en droef heyt, Maer ik klaeg, dat het een Boef zeyt, Die mijn vromigheyt en Eer Neemt, en niet kan geven weer. Legt het niet op Kies nog Tanden, Maer op uw vervloekte handen, Die u maekten droef en stom; Dat gy sat als gek en dom. Andre ook om uwent wille Saten uyt beleefdheyt stille; En gy wierd quansuys gestoord Om het momp'len van een woord; En men most voor 't Heerschop swygen, Om geen quaden bek te krygen: En dan sat men in den dut Om een duyvels Rest of Schut, Dat dien avond was verlooren, Dan wierd wel het Spel verswooren: Maer hoe lang duurt uwen eed? Als de warmte van een Sheet: 'k Lag een reys om sulken Vloeker. Kreegt gy geld, alwaer't op woeker,

Gy vloogt weerom na de Kroeg, Daer de duyvel fray om loeg. Brave, wel geboore stukken, Als 't met geld niet meer wouw lukken. Als men last gaf aen de meyt; Nout komt t'avoud om bescheyt. Segt; 't en komt my niet gelegen, 'k Heb een Wisselbrief gekregen, Die voor al moer zijn betaeld; Hy mag zien waer dat hy 't haeld. Burgers mosten 't dan ontgelden; Fransche Kramers kael van gelde, Maer in 't schryven wonder tijk, Waren dan uw' laetste wijk: Burgers maek te Gy tot Borgers, En de Vrolijke tot Sorgers. 't Was; schaf op, geef, hael, send, lang; Alle dingen was uw gang. Tot François en de la Smagte Ging gy uw Credit verkragten: Hoe verseekerd is Campier, Of hy midden zat in 't vier. Maer hier wou 't niet langer deugen; Elk zag uw bedrog, en leugen, En gy mist doe dien Buyt; Want de Baes was altijd uyt. Dies zoo liep gy tot la Coste, En daer was 't, Monsieur mon hoste, Ziet ik ben een eerlijk man; En ik heb aen Jonker Jan Een nieuw Kermispak verlooren: 't Spijt my, dat ik u kom stooren, Maer ik heb gehoort daer of: Dar gy hebt een fraey nieuw Stof.

Ja 't is waer, weest niet verlegen, 'k Heb 'et gisteren niet gekregen; Zet u zelven buyten zorg: Monsieur Paule Trachtenborg, Om dat Jan in 't nieu mach raken, Zal 't in eenen dag opmaken: 'k Wil geen geld voor 't halve jaar: En daer mee was Nout weer klaer. Lorssen, Spelen, Liegen, Kletsen, Op te snyen en te swetzen. Was by u alzoo gemeen En geworteld, dat het scheen, Als gy niet waerd aen het spelen, Begon u 't leven te vervelen: Was de dag niet lang genoeg, Gy bleeft 's nagts wel in de Kroeg. Daer van sult g' uw Bakhuys snoeren, Eer ik meer kom in te voeren, 'k Sta niet onder uw gebied, Noch uw' wetten; zoo gy niet Luistren wild na Recht en Reden, Maer my schelms zoekt te vertreden: En zoo ik 'er noch moet an, Zal ik zeggen wat ik kan. Zoo gy my zoekt te verstooten, Zal ik al uw doen ontblooten: Daerorn kiest of Krijg, of Vree: Zoo gy wild, zoo wil ik mee.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De rymwercken · Aernout Overbeke · Poetry Cove