Gezongen en overgelevert door my N.O.
I. 'k Plagt my zomtijts in te beelden. Dat ik mijn Gevoel was quijt; Tot ik Cloris weder streelde, Dan wiert eerst mijn hart verblijt.
En van boven tot beneên Kroop de vreugt door na mijn leên; Al 't Gevoelen quam by een.
II. Maer het is met strenge Heeren, Even als het Spreekwoord seyt, Dat sy nimmer lang regeeren: Soo was 't met mijn Dertelheyt, En mijn Vreugt, in 't eerste groot, Was te schierlijk kout, en doot; De Beurs licht, en 't Hooft als loot.
III. 'k Houw het met den Heer van Dusren; En verandring ongewont. 'k Houw het daer men vijf ses ueren Pal kan sitten in het ront, Borsten, Billen bin ik moê: Neen; het gaet hier beter toe; Want hier sie ik, wat ik doe.
IV. Schoon my het Gevoel wel lief waer, 'k Heb 'er noch vier andre by; 'k Ben daer over ook geen Stief-vaer, En dat bracht steets jalosy: Want om dese Sin alleen Bruyden al de andre heen. Was de vreugt niet ongemeen?
V. Maer hier proef ik, ruyk ik, hoor ik, En 't is Kermis voor 't Gesicht. Maer hier wit ik, haer verloor ik; 't Buyltjn swaer, de harsens licht.
Dit maekt liên, en leden sterk; 't Ander is maer Boerewerk: Dit 's Voor 't Hof, en voor de Kerk.
VI. Priesters, Munnken, Klerken, Papen, Advocaten, Procureurs, Sach men sich hier aen vergapen, Meer als aen de beste Keurs. Heeft het Heydelbergse Vat Soo veel Vryjers niet gehat, Als Raet Roemers in haer gat.
VII. 't Wort soo vierig aengebeden, Om sijn vochtig ingewant, Yeder voelt, door al zijn leden, 't Vuyr van dese Minnebrant: Dat ook noyt wordt uytgelescht, Hoe vet hem de Liefde mest, Maer wat beurt 'er op het lest?
VIII. Daegs daer aen die eedle nadorst Nodigt weêr uw drooge Keel; Naerje hebt een Schink of Braedtworst Door geduwt met roggemeel. Strakx dan na de Vryster heen; Die men nooyt sag ongevreên; School sy gaf een Blauwescheen.
IX. Maer heel anders is 't geleegen, 's Anderen daegs met Broek, en Doek, Broek die pakt sich uyt de wegen, Schoon sy hem boot Soete koek,
Met Corenten en Confijt; Met goê woorden, en verwijt, Broek heeft 's anderdaegs geen tijt.
X. Prince, die hier quamt te hooren Mijn gevoelen van 't Gevoel, Daer gaer tijdt te veel verlooren, Wijk ik zing, en raes, en woel, t' Sa nu voeg ik m'er weer by; 'k Houw, ik steek, ik kerf, ik sny: Boer wacht nu jouw Gansen vry.
Cookies on Poetry Cove