De psalmen Davids

Een schoon Troost-Liedt. Vol van Godtsalige stervens gedachten.

OP Godt is al mijn hoop gebouwt, Mijn saken hebb' ick hem vertrouwt,

't Zy suur of soet wat hy gebiedt, 'k Verwerp het niet, 't Is wel al wat van hem geschiet. 2.Mijn sterfdagh heeft hy vast gestelt, Mijn uuren op een hayr getelt, Ick kan 't getal, 't zy groot of kleen, Niet overtreen, Ick ben wel met sijn wil te vreen. 3.Wat is de mensch? uyt aerd gemaeckt, Van 's Moeders lichaem bloot en naeckt, Die op der aerd brengt niet met al, Die oock niet sal Yets met sich nemen uyt dit dal. 4.Des levens ingang, loop, en end, Is vol van droefheyt en elend, Men vangt het leven nauw'lijcks aen Of 't is gedaen, En in een korten tijdt vergaen. 5.Hier helpt geen hoogheyt, eer, noch goed, De Doodt schopt Kroonen met de voet, Geen kruyt op aerdt dat ons hier van Bevryden kan, Al wat 'er leeft dat moet 'er an. 6.Wy weten heden nergens af En staen met eene voet in 't graf, Wy proncken als een roos soo root,

Haest sieck, en doodt, Gewentelt in der aerden schoot. 7.Soo haest men heeft in 't graf gestelt 't Lijf door de Doodt ter neer gevelt, Soo werdt het lijck niet meer geacht, Veel min betracht Des Doodts onmijdelijcke macht. 8.O Heer leert ons te recht verstaen Hoe ras het met ons is gedaen, Ons leven dat noyt stilstant vindt, Loopt soo geswindt, Als vloogh 't op wiecken van de windt. 9.De sond die is daer oorsaeck af, Die aen de Doodt ons overgaf, Die selfs de Koningen ontkroont, Oock niet verschoont, Die in een nedrigh hutje woont. 10.In tranen, daer ick door verslijt, Raeck ick mijn beste leven quyt, Heer mijn ellend' is u bewust, 'k Verlang na rust, Het sterven waer mijn hooghste lust. 11.Of schoon de sonde my bestrijdt Soo blijft my dese troost altijdt, Dat Godt ons schonck uyt sijnen Troon Sijn lieven Soon, Die sich voor onse schult liet doon. 12.En weer verrees ten derden dagh Van t doncker graf waer in hy lagh, Na dat de Doodt lagh onder voet, En met sijn Bloedt

Was uytgelescht der hellen gloet. 13.Aen hem, dien ick my overgeef, Behoor ick, 't zy ick sterf of leef, Waer dat ick ben of heenen swerf, Ick leef of sterf, Ick ben sijn eygendom en erf. 14.Gelijck als hy verresen is, Sal ick oock uyt de duysternis Ten Iongsten Dage weer opstaen, En vrolijck gaen Om mijne saligheyt t'ontfaen. 15.En of mijn vleesch in d'aerdt verrot, De Heer bewaert het overschot, Mijn leen, hoe menigh in 't getal, Geen van haer al Dat niet met my verschijnen sal. 16.Van aengesicht tot aengesicht Sal ick Godt sien in 't eeuwigh licht, Ick sal, bekleet met saligheyt, Sijn Majesteyt Door al de Heem'len sien verbreyt. 17.O Iesu Christ verlaet ons niet, Als ons de Doodt den strijdt aenbiedt Maer sterck ons in de laetste noodt Door uwe Doodt, Draeght onse ziel in Abrams schoot. 18.Wy singen Amen, dit is 't slot, Van 't geen wy bidden goede Godt, Vw lof die groeye meer en meer, Vw' naem en eer Vervull' de Aerdt en Hemel Heer.