De psalmen Davids

Een schoon troostelijck Liedt, over de troostrijcke woorden Christi. Komt tot my alle, ghy die moeyelijck ende beladen zijt, Matth. 11: 28.

GHy die van uwer sonden last Alhier te swaer werdt aengetast, Wilt u tot mywaerts wenden,

Roept Godt met onvermoeyde stem, Ick sal u helpen uyt de klem, En mijn genade senden. 2.Mijn last is licht, mijn jock is soet, Wie 't my met een oprecht gemoedt Getroost is na te dragen, Dien sal ick oock behulpsaem zijn, En midden in sijn swaerste pijn 't Kruys helpen onderschragen. 3.Als ick gedaen hebb' en geleert Terwijl ick hebb' op Aerdt verkeert Daer na sult ghy u dragen, In 't gene dat ghy spreeckt of doet, Ia selfs maer denckt, wanneer 't is goet Schept Godt sijn welbehagen. 4.De Werelt wou wel saligh zijn Soo niet de Christ'nen soo veel pijn Te vooren mosten lijden; Maer wijl 't niet anders wesen kan Soo denck, 't is 't middel om my van De eeuw'ge pijn te vrijden. 5.En daer van geeft getuygenis Al wat'er oyt geschapen is, Niets kan het Kruys ontloopen, Daerom geduldigh zijn is best Wie anders doet moet op het lest

Sijn dwaesheyt dier bekoopen. 6.De Mensch noch heden sterck en fris Leyt dickwils kranck eer 't morgen is, En loopt gevaer van sterven, Als met de Bloemen op het Veldt Soo is 't oock met een Mensch gestelt, Die schielijck moet verderven. 7.Een Werelts-Kindt vreest voor de Doodt En soeckt eerst in sijn leste noodt Te suyv'ren sijn geweten, Daer hy soo lang hy heeft geleeft, Door gelt en lust tot woecker, heeft Sijn arme ziel vergeten. 8.En als hy niet meer leven kan Dan gaet het op een klagen an, Dan roept hy om genade, Die hy op aerdt niet kennen wouw, Soo dat ick vrees dat sijn berouw En boete komt te spade. 9.Een Rijckaert steunt vergeefs op 't goedt, En ydel is der Iongen moedt, Wie kan de Doodt ontloopen? Al had men al het Gelt der aerdt Met Gout en Silver 't saem vergaert, Soo is 't niet af te koopen. 10.Wat helpt den Wijsen sijne kunst, Des Werelts pracht, der Grooten gunst, Dewijl men eens moet sterven, Daerom wie in genadens tijdt Sijn leven goddeloos verslijt Moet eeuwighlijck verderven.

11.Daerom ghy Vroomen ghy die zijt Geweest Godts Kind'ren t'aller tijt, Draeght met gedult uw lijden, Vaert in u doen stantvastigh voort, En houdt u aen des Heeren Woort, Dat sal u weer verblijden. 12.Vergelt het quade weer met goet, Soo u de werelt spot aendoet En dickmaels komt te hoonen, Soo blijft gerust, beveelt de wraeck Aen uwen Godt, die sal de saeck Te sijner tijdt beloonen. 13.Al ging het als uw' hert begeert En waert begunstight, rijck, ge eert, Het moet doch al verderven, Daerom is 't dat u Godt kastijt, Om u te doen te rechter tijt De saligheyt verwerven. 14.Soo 't kruys u valt te lastigh hier Soo denck eens aen het helsche vyer, En aen die eeuw'ge banden, Waer in de werelt lijden moet Met lijf en ziel die helsche gloet, En nimmer kan verbranden. 15.Maer ghy daer tegen namaels sult Met vreughde werden opgevult, En steeds by Christus leven, Geen tonge leeft'er die de eer Vytspreken kan, die u de Heer In sijnen Troon sal geven. 16.En twijffelt aen dees eere niet,

Want 't geen dat Godt belooft geschiet, Dit swoer hy by sijn name; Hy geeft ons dan de saligheyt Gelijck hy ons heeft toegeseyt, Door Iesus Christus, Amen.