De psalmen Davids

Gebedt-Liedt, Om vergiffenisse der sonden, en versterckinge tot een goet leven. A. V. O.

O Godt die eeuwigh zijt, van alle eeuwigheden, Waer toe is 't menschelijck geslacht van u verheft! Dat het u nad'ren mach met suchten en gebeden, En dat ghy het staet by, als 't ongeval haer treft. 2.Ghy die de Sterren kent, en telt, en noemt met namen, Ghy die de Son, en Maen, en schoonen Dageraet, En al het Hemelsch Heyr, roept met een wenck te samen, Maer die voor al uw oogh op 't nedrigh herte slaet.

3.Mijn tijdt, hoe lang, hoe kort, heeft sijn gesette palen, 't Is my onmoog'lijck die een hayr breedt t'overtreen, Wie weet of ick het licht van morgen wel sal halen? Of niet mijns levens draet van daegh wert afgesneen? 4.Ghy weet wanneer, en hoe, en waer dat ick sal sterven, Maer wijl het is uw wil, en dat uw' wil is goet, Volvoer dan Heer uw wil, maer laet my doch be-erven Het eeuwigh licht, als ick het tijd'lijck missen moet. 5.'t Is waer/ ick ben met u in een Verbont getreden, Doe 't water in den Doop gegoten wierd' op my, En of het van mijn kant heeft stoot en scha geleden, Soo maeckt doch dat het werd' gehouden aen uw zy. 6.Ick liep als dom en driest in wereltsche genuchten, Maer och/ verschoon my Godt, of ick my vaeck vergreep, Want soo ghy bergen wilt uw' ooren voor mijn suchten, Waer berg' ick dan mijn lijf voor uwe geesel-sweep?

7.Ghy milde Godt vergaeft mijn sonden menighmalen, Maer 't sondigen dat is der menschen droevigh lot, Vergeeft my dan weer nu ick ben geraeckt aen 't dwalen, Want ick ben altijdt mensch, en ghy zijt altijdt Godt. 8.Of wilt ghy dat ick sal mijn schulden af betalen, En boeten voor mijn sond, soo die gerekent wordt? Genade en geen recht, o Godt, waer soud' ick 't halen! Al gaf ick lijf en ziel ick schoot noch veel te kort. 9.Of ick die lang voorheen den Duyvel had verschreven, Door dien ick 's werelts Volck gevolgt hebb' onbedacht, Ick was onmondigh, 'k had geen stroo daer aen te geven, 'k Stondt onder uw' vooghdy, mijn ziel was in uw' macht. 10.'k Ben door de sonde noyt gebroken, wel gebogen, Ghy Heer, ghy ondersteunt het neergebogen riet, Nu buygh ick my weer op, met ootmoed voor uw oogen, Het tweede buygen doet het eerste dan te niet.

11.Of is u goede Godt het goet doen dan vergeten? Zijt ghy nu doof, nu ick sta aen de poort en klop? Hebt gh' uw' genadens-deur in gramschap toegesmeten? Och, luyster noch een woordt, en doe het venster op. 12.Zijn duysent jaer voor u gelijck den dagh van heden? Soo voer u 't lijden van mijn Heylant te gemoed, Uw' Soon, die gisteren noch heeft aen 't Kruys geleden, En Golgatha besprengt met versch vergoten bloedt. 13.Telt Iesus smerten oock, soo ghy telt onse sonden, Ghy sult bevinden dat sy beyd' ontallijck zijn, Let niet op my dan, maer op sijn bebloede wonden, Mijn sonde hielp my in, sijn doodt my uyt de pijn. 14.Ach Vader! Vader ach! uw raedt is my verborgen, Maer wijl uw Soon voor my betaelt heeft het Rantsoen, Komt liever dan van daegh, waer toe gewacht tot morgen, Of desen ochtend, als gewacht tot na den noen?

15.Of soo ick noch niet heb mijn padt ten eynd' geloopen, Soo voer my by de handt om sekerder te gaen, Op dat ick my niet weer lichtvaerdigh souw verkoopen, En dese koop op 't nieuw quam Iesus bloet te staen. 16.Als dan sal eeuwigh zijn, soo lang ick ripp' mijn longen, En 't herte daer door tot verkoeling aessem schept, Uw lof, soo wijdt en breet ick reycken kan, gesongen, Die my genadigh uyt mijn noodt geholpen hebt. 17.Als dan soo sal ick gaen, in d'heylige Gemeente De plaetse daer te saem mijn Broeders zijn vergaert, En seggen, Godt die kneust, en heelt 't gekneusd' gebeente, Sijn lof vervult het al, Lucht, Hemel, Zee, en Aert. 18.Die onbegrijp'lijck is, waerachtig, en Almachtigh, Lanckmoedigh, vol gedult, en haestigh tot gena, Gerechtigh, Heyligh, Trouw, Alwetend', Groot, en Prachtigh, O Een-drie-eenigh God, altoos Hallelujah.