De psalmen Davids

Een ander Liedt. Van den Val en de Verlossinge des Menschen. Op de wijse, by den 7 Psalm aengewesen.

DOor Adams val is 's Menschen aerdt Verbastert en verdorven, Dat soo veel onheyl heeft gebaert, En is op ons verstorven; Wy waren all' // geraeckt ten val, Versmoort in onse sonden

Indien Godt niet // In dit verdriet Ons had sijn hulp gesonden. 2.Want Eva, door de Slang gebracht Om heyloos af te vallen, Heeft Godts verbodt niet meer geacht Waer door sy heeft ons allen De Doodt gebracht // Maer God bedacht D' Ellend' van 's Menschen leven, En heeft sijn Soon // Ons aengeboon En voor ons heyl gegeven. 3.Gelijck een vreemde schult ons toen Heeft tot de Doodt verwesen, Soo zijn wy weer door vreemd rantsoen Van dese plaegh genesen, Gelijck wij all' // Door Adams val Zijn eeuwighlijck gestorven, Soo heeft de Heer // Door Christus weer Vernieuwt 't geen was verdorven. 4.Godt was soo goet, hy gaf sijn Soon Daer wy noch vyant waren, Die sich voor ons heeft laten doon, En weer is opgevaren, Maer door dat wy // Gemaeckt zijn vry Van 's Doodts benaeuwde stricken, Hoe kan de Doodt // Door stervens noodt Dan yemant meer verschricken? 5.Hy is de Wegh, het Licht, de Poort,

De waerheyt en het leven, Des Vaders Raedt en Eeuwigh Woordt Aen ons ten steun gegeven, Waer door men wordt // Sterck aengeport Om vast'lijck te gelooven, Dat niemant kan // Ons weder van Sijn handt en hulp berooven. 6.De mensch is godloos en vervloeckt Die niet by Godt den Heere, Maer troost van menschen handen soeckt, En die na sijn begeeren In plaets van dit // Een ander wit Sich stelt om na te doelen, Die sal hier na // Met ongena De Helsche straf gevoelen. 7.Die op Godt hoopt en hem vertrouwt Komt nimmermeer ter schanden, Want wie op desen Hoecksteen bouwt Al komt hem aen te randen Het ongeluck // Vol noot en druck Hy blijft vast onbewoogen, Dewijl sijn ziel // Aen Godt sich hiel Die niemant heeft bedroogen. 8.O Godt uw' Woordt dat bidd' ick zy Altoos by my gevonden, Op dat ick (als 't komt dat ick my Verklaeght vind' van mijn sonden) Niet blijve staen // Met schaemt belaen, Maer mach gena verwerven, Want wie, o Heer // Sijn hoop set neer Op u, sal nimmer sterven.

9.Vw' Woordt laet wesen (om mijn voet Den rechten wegh te wijsen) Een helder licht, in wiens gemoedt Dees Ster begint te rijsen, Verstaet terstont // Den rechten gront Van Godes milde gaven, Waer met dat hy // Verheught en bly Sijn swacke hoop kan staven. 2. Gloria.