De Lof-sangh Mariae. Mijn Ziel verheft den Heer. Of het Magnificat Duytsch. Luce cap. 2. vers. 46. Daer in sy verheft de groote genade Godts, aen haer betoont en bewesen: Leert oock, dat de saligheyt over lange in Christo belooft, als nu geopenbaert en verschenen is.
Op de wijse van den 7 Psalm aengewesen.
MYn ziel roemt van uw's Scheppers eer,
Mijn Geest laet vrolijck wesen,
Mijn hert verbly sich in den Heer,
Sijn naem zy hoogh gepresen,
Dien 't heeft behaeght // Sijn slechte Maeght
Soo heerlijck te verhoogen,
Al mijn geslacht // Sal hoogh geacht
Zijn, in der Volck'ren oogen.
2.Die machtigh is heeft groote daen
Aen my sijn Maeght bewesen,
Sijn gunst sal eeuwigh kleeven aen
Die sijnen name vreesen;
Sijn stercke kracht // Heeft 't onderbracht
Die sich hovaerdigh toonen,
Haer hooge moedt // Is door sijn voet
Geschopt van Stoel en Troonen.
3.d'Oomoedige daer tegen heeft
De Heere hoogh verheven,
Die soo lang hong'righ heeft geleeft
Dien heeft hy spijs gegeven
In overvloet // daer tegens doet
Hy anders met de Rijcken,
Sy moeten voort // en ongehoort
Van Godes aenschijn wijcken.
4.De Heer heeft Iacob niet veracht,
Maer hooger op doen treden,
Om dat hy altoos heeft gedacht
Aen Gods barmhertigheden;
Hy heeft sijn Knecht // hoogh opgerecht
Gelijck hy van te vooren
Aen 't Zaet dat quam // uyt Abraham
En aen hem had geswooren. 2. Gloria.