Een ander Liedt van de Insettinge en nuttigheyt des H. Avontmaels.
Op de Wijse: Christus tot de Iordane quam. Of: Op de Wijsen van den 34. en 67 Psal. na alle beyde Compositien.
WAnneer het was de laetste nacht,
Voor Christus sware banden,
Eer Iudaes gierigheyt hem bracht
In 's Hooge-Priesters handen,
Seyd hy, 'k heb lang belust geweest
Eer dat ick wierd' verraden
Met u te houden 't Paesche-feest,
Het lammeken te braden
Ons daer med' te verzaden.
2.Na dat hy had gedanckt sijn Godt
Heeft hy het Broodt gebroken,
En van sijn Lichaem aldus tot
Sijn Iongeren gesproocken:
Neemt eet het tot vergiffenis
En suyv'ring van 't geweten,
Dit Broot het welck mijn Lichaem is,
Op dat als ghy 't sult eten
My nimmer soud vergeten.
3.Daer na soo nam hy oock den Kelck
En heeft daer in geschoncken,
En sey, tot haer 'k wil dat van elck
Dees Beker zy gedroncken,
Hy is in mijn Bloet 't Nieuw Verbont,
't Welck u is opgeschreven,
Als ghy hem drinckt soo wert de sond
Daer door aen u vergeven,
't Welck u doet eeuwigh leven.
4.De Heer zy in der eeuwigheyt
Gedanckt voor sijn genade,
Die sich op 't Paeschen heeft bereyt
Ons zielen te verzaden,
En voor ons door sijn kruys en pijn
Des Vaders gunst verworven,
Wy souden anders eeuwigh zijn
In ongena gestorven,
En jammerlijck verdorven. 10. Gloria.