Een ander Liedt, Van de teeckenen des Jongsten Daghs.
GOdt maeckte dat sijn heyligh Woordt Door al de werelt wierd gehoort, Die het niet heeft aengenomen,
Maer vaert in alle boosheyt voort, Dat 's een teeken dat Godt haest sal komen. 2.Men vraeght niet na de rechte Leer, Men tracht na goed en yd'le eer Om van 't volck sigh te doen vreesen, Dat is een teeken dat de Heer Met sijn Iongsten Dagh niet ver kan wesen. 3.De Overtreders van Godts Wet Die werden boven aen geset, En de waerheyt leyt verslagen, d'Oprechtigheyt die werdt verplet, Dat 's een teeken van den Iongsten Dage. 4.Men toont wel in het openbaer Als of men recht een Christen waer, Maer het hert is valsch van gronde, Dat teeken is meer als te klaer Dat Godt komt te straffen onse sonden. 5.Hoe gaet het door het heele landt? De boosheyt neemt de overhandt, Die den Armen doet verdrijven, En hare huysen steeckt aen brant, Soo dat Godt niet heel lang uyt sal blijven. 6.De schrapery heeft maet noch perck, Men rooft de schatten uyt de Kerck, Die daerom moet armoe lijden, Gewelt en list is daeg'lijcks werck, Dat 's een teeken van de laetste tijden.
7.Sy gaven 't aen de Kercke niet, Wat goets is doch van haer geschiet Die het Huys des Heeren plond'ren? Soo dat wanneer men 't recht besiet Godts Gericht haest aen sal komen dond'ren. 8.Godts Rijck en werdt niet meer geacht, Na eygen baet is 't dat men tracht, Om 't hooft moedigh op te steken, Die nedrigh is die wert belacht, Dat 's van 't laetst' gerecht een seker teeken. 9.De broederlijcke liefd' is kout, Geen mensch dient yet te zijn vertrouwt, Want yeder past maer op sijn voordeel, Sijn ziel verkoopt hy voor het gout, Dat 's een teeken voor het laetste oordeel. 10.Godts Woordt leyt anders niet als doot, Men wallight van dat Hemel Broot, Maer men leeft in stadigh brassen, De spijs misbtuyckt men sonder noodt, Godts gerecht dat sal ons haest verrassen. 11.Een yeder toot sich even boos, 't Is eer te leven goddeloos, Die sijn eenvoudigheydt doet blijcken Met valsche woorden noemt men loos, Soo dat Godt het oordeel haest sal strijcken. 12.De Son treckt haer gesicht ter zy, En schaemt sich van de hovaerdy Die de menschen kinderen plegen, Soo dat Godts gramschap is naby Die haest senden sal sijn solfer-regen. 13 Men siet de Sterren en de Maen
Veel bleecker aen den Hemel staen, Om der menschen goddeloosheyt, Maer mede dat sy swanger gaen, Dies sal Godt haest straffen hare boosheyt. 14.De Werelt wert genoegh geplaeght, Om dats' haer eygen straffen draeght, Dat zijn al de Aerdsch-Tyrannen, Dies maeckt Heer dat het eenmael daeght Om de Vyerschaer over haer te spannen.
Cookies on Poetry Cove