Skip to content
1663

De psalmen Davids

Aernout Overbeke

Een gemeene Biechte en bekentenis der sonden, daer in wy Christum bidden en aenroepen om vergiffenis der sonden, vermeerdering des Geloofs, en oprechte Liefde; tot dat wy salighlijck afsterven, en dit tijdelijck leven verlaten.

GHy Heere zijt mijn toeverlaet, Ick sal op u vertrouwen, Ick sal wanneer 't my qualijck gaet Op u mijn hoope bouwen, 'k Heb niemant niet, daer leeft geen man Op deser aerden, die my kan Verlossen uyt mijn swarigheen, Ghy Heer alleen Zijt mijne hulp, en anders geen. 2.'t Is waer mijn schulden zijn heel groot, En vuyl mijn overtreden! Maer schelt my quyt door uwe doodt, Aen 't Kruys voor my geleden, En seght uw Vader aen, dat ghy De schulden hebt betaelt voor my, Door uwe doodt, ick word' daer met Weer reyn en net, En van de sonden onbesmet.

3.Wilt dan in my, als nieuw hersticht, Het waer geloof verstercken, Op dat daer door mijn swack gesicht, Vw goetheyt aen kan mercken, Dat ick voor al u min, o Heer, Mijn Naesten als my selfs soo seer, Als ick moet scheyden hier van daen, Blijf by my staen, Op dat geen Satan my kan schaen. 4.Eer zy Godt in den hooghsten Troon Den Vader aller goetheyt, En Iesus Christ sijn Eenigh Soon Die selver onsen voet leyt, Op dat hy van sijn wegh niet dwael', Den Geest oock die ons altemael Tot Godes Tempel heeft bereyt, Zy lof geseyt, Van nu tot in der eeuwigheyt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De psalmen Davids · Aernout Overbeke · Poetry Cove