Een Gebedt-Liedt, Om een gelukkige Reyse te Water. A. V. O.
ICk sie hier Huys, noch Dorp, noch Stadt, In 't midden van dit woeste nat, Waer ick mijn' oogen heenen sla 't Is lucht en water voor en na, Maer 'k sie, hoe Godt sich maeckt bekent, In 't een en 't ander Element. 2.De Lucht, en alles wat sy baert, Daer sich de Blixem-gloet vergaert, Daer sich des Donders woonplaets vint, De Voester-wiegh van storm en windt, De hagel, sneeuw, en haer geslacht, Is hem bekent, en in sijn macht. 3.De zee, hoe breedt, hoe wijdt sy is, Den afgront, en de duysternis, Het diepste van des aerdtrijcks schoot, Staet voor hem opgedaen en bloot, De baren gaen soo als hy wil, Dan ongestuymigh, dan weer stil. 4.Ick sie hoe hy doet Son en Maen Met ongelijcke stappen gaen, Hoe dat haer luyster wordt bevleckt, Als met een rouw-kleet overdeckt, Ick sie 't, en sie het met genot, Want, denck ick, dit alleen doet Godt.
5.Hy was het die de Roode Zee Als met een beytel splijten dee, Daer Iacobs Zaedt door heenen trock, En sich ontsloegh van 't vreemde jock; Hy dee den schroomenden Iordaen Al aerselend' te rugge gaen. 6.Ach Godt! bewaer ons dan voor noot, 'k Ben maer een handtbreed van de doot, Een planck die tusschen beyden leyt, Maeckt maer alleen het onderscheyt Dat ick niet mede werd' getelt By die de Doodt heeft neergevelt. 7.Maer uwe goetheyt is een wal, Die stercker is als al 't getal Van winden, stormen saem gerot, En uw' barmhertigheyt, o Godt, Die hooger als den Hemel is, Is dieper als de duysternis. 8.Als ghy zijt Stuurman van het schip, Soo vrees' ick geen tempeest noch klip, Want als de Heer maer spreecken wil, Stracks swijgen all' de winden stil, Op dat sijn algebiedend' Woordt, Souw werden van de zee gehoort. 9.Breng ons aen het gewenschte Landt, Op dat wy mogen naderhandt Verkonden wie dat was de Heer, Die ons geleyde heen en weer, Een Schilt der Vromen, op wiens last, Lucht, Hemel, Zee, en Aerde past.
Cookies on Poetry Cove