Een Christelijck Liedt, Om de menschen van het Tijdelijcke tot het Eeuwige te brengen. Stem: Engelsche Fortuyn. A. V. O.
WAerom, o mensch, daer ghy het schoonste zyt, De vuyligheyt van 't aerdsche goed gevryt?
Al wat men hier op dese werelt siet, Is niet met al, Godt schiep het oock uyt niet. 2.Genomen dat de mensch al yetwes was, Een korten tijdt verandert hem tot asch, En 't geen hy keurt voor stank en vuyligheyt, Dat wert hy selfs als hy in d'aerde leyt. 3.Maer vleesch en been is slechts een kleyn verlies, De ziel die Godt in Adams leden blies, Heeft van haer God dees eygenschap ge-erft, Dat 's eeuwigh is, als hy, en nimmer sterft, 4.O Eeuwigheyt wat valt ghy swaer en bang, Daer eenen dagh schijnt duysent jaren lang, O Eeuwigheyt wat valt ghy soet en kort Daer duysent jaer een dagh gerekent wort. 5.O wee dan die als Godt het oordeel uyt Aenhooren moet dat schrickelijck geluyt, Gaet ghy Vervloeckt in de verdoemenis, Ter plaets daer troost, noch geen verlossing is. 6.Wee die, van sijn geweten overstreen, By Godt niet in 't geselschap wert geleen, Die Satan hem als Koning siet gebien Die sijn Godt komt te hooren, niet te sien. 7.Sijn Godt; o neen, maer wel sijn Godt geweest, Soo lang hy Godt met ootmoedt heeft gevreest,
Maer als men Godt door godd'loosheyt versaeckt Dat is 't dat God van Vader vyant maeckt. 8.Waerom, daer 't noch tijdt van genade is, Niet opgestaen uyt 's werelts duysternis? Waerom sich soo niet tot het goet gewent, Dat ghy daer na Godt niet zijt onbekent? 9.Twee wegen staen den mensch steed's opgedaen, Hy heeft sijn keur langs die of dees te gaen, d'Een breet en glat, de and're rouw en smal, Maer op het glat daer raekt men eerst ten val. 10.Treet dan met my dit smalle toepadt in, Waer van het alderswaerst is het begin, Volgt vry het spoor daer Iesus stapt voor uyt, En treed wat aen eer dat de poort sich sluyt. 11.O welcken schat voor die hier binnen raeckt! Alwaer men niet als lieff'lijckheden smaeckt; O eeuw'ge vreught die al ons leet versoet Wy sien uw komst al biddend' te gemoedt.
Cookies on Poetry Cove