Een Klaegh-Liedt, Van de Doodt, Hel, en Sonde; en by wie wy hier tegen troost vinden mogen: oock by de Begraeffenis te singen. Media vita in morte sumus verduytscht.
D. M. L.
WY zijn in de soetste tijdt
In ons beste leven
Van de Doodt noch niet bevrijdt,
Die ons aen blijft kleven,
Waer vluchten wy dan heenen?
Wie sal ons van dees last ontslaen?
Laet ons tot den Heere gaen,
Heylige Heere Godt,
Heylige stercke Godt,
Heylige barmhertige Heylant,
Eeuwigh Godt en Heer,
Luystert na ons weenen,
Werpt den Doodt ter aerde neer.
Heer ontfermt u onser.
2.Satan dreyght ons gantsch verstoort,
En wil ons verdelgen,
Hy ontsluyt de helsche poort
Om ons in te swelgen,
Waer vluchten wy dan heenen?
Wie sal ons van dees last ontslaen?
Laet ons tot den Heere gaen,
Heylige Heere Godt,
Heylige stercke Godt,
Heylige barmhertige Heylant,
Eeuwigh Godt en Heer,
Luystert na ons weenen,
Werpt des Satans macht ter neer.
Heer ontfermt u onser.
3.Hoe wreet sich de Duyvel toont,
Soo is ons geweten
Dat geduurigh by ons woont,
Meer op ons gebeten;
Waer vluchten wy dan heenen?
Wie sal ons dees last ontslaen?
Laet ons tot den Heere gaen,
Heylige Heere Godt,
Heylige stercke Godt,
Heylige barmhertige Heylant,
Eeuwigh Godt en Heer,
Luystert na ons weenen,
Werpt des Satans macht ter neer.
Heer ontfermt u onser.