Een ander Liedt, van Godts Woordt en sijn heyligh bitter Lijden.
HEer opent mijnen monde Dat ick uw' lof breng voort, Laet my altoos verkonden Van uw' almachtigh Woordt, Dat alles wat'er rept of leeft, En 's aerdtrijck diepe gronden Vyt niet geschapen heeft. 2.Eer ga het al verlooren In eeuw'ge duysternis, Al 't gene dat gebooren Of oyt geschapen is, Eer sal al 't Hemelsche cieraet
In 't diepst der hel versmoren Eer dat uw' Woordt vergaet. 3.'t Geen gy ons hebt gesonden Door Christus uwen Soon, Die sich voor onse sonden Heeft tot Rantsoen geboon, Van Iudas valschelijck verkocht, Gegeselt en gebonden, Daer na ter doodt gebrocht. 4.Ter Tafel neergeseten Brack hy het heyligh Broodt, En gaf het haer te eten Ten voorbeelt van sijn doodt, Dit is mijn heyligh Lijf, sprack hy, Het suyvert uw geweten, 't Maeckt u van sonden vry. 5.Hy heeft oock daer beneven Den Wijn in eene Kelck Sijn Iongeren gegeven, En sprack, ick wil dat elck Dit drincke met oprechte boet, Hy geeft u 't eeuwigh leven Want 't is mijn heyligh Bloedt. 6.Van Tafel opgeresen Wiesch hy hun voeten af, En heeft haer onderwesen Doe hy dees lesse gaf, Bemint malkander alle tijdt, Dat sal een teeken wesen Dat ghy mijn Iong'ren zijt. 7.Na dat hy had gebeden
In 't Hofjen sijnen Godt, Quam Iudas aengetreden Gevolgt van 't Ioodsche Rot, Hy wierd geleyt in 's Rechters huys, Na 't gees'len sijner Leden Veroordeelt tot het Kruys. 8.Sijn lieffelijcke wangen Van 't schreyen gansch mismaeckt, Daer na aen 't Kruys gehangen, Vervloeckt, bespot, gelaeckt, Alwaer de Hooghgeboore Vorst, Door 't vyerighlijck verlangen Naer ons, riep uyt, My dorst! 9.Hy neyghde 't hooft om lage Doe hy sijn Geest opgaf, Hy wierd van 't Kruys gedragen En neergeleyt in 't Graf, Waer uyt hy, als hy had voorseyt, Verrees ten derden dage Na hy daer was geleyt. 10.Hy sprack tot sijne Boden, Soo wijdt het Aerdrijck loopt Sult ghy het tot my nooden, En leert, wie werdt Gedoopt, En vastelijck gelooft daer aen Dat ick my selfs liet dooden, Sal nimmermeer vergaen. 11.Van Wolcken was sijn Wagen, Die heeft hem na om hoogh Ten Hemel opgedragen, Voor sijner Iong'ren oogh;
Doch eeuwigh blijft hy ons noch by, Om van te sware plagen On weer te maken vry. 12.Hy heeft aen ons gesonden Sijn Trooster na beneen, Die, als wy van de sonden Hart wierden aengestreen, Ons troosten sou, en staen bereyt Te salven onse wonden Met Godts barmhertigheyt.
Cookies on Poetry Cove