Op de wijse: Adjeu, adjeu, wy scheyden.
Wat sal ick gaen beginnen,
Maria Maget soet?
Den brant van uwer minnen,
Gy tot my blaecken doet;
Gy sijt die ick bemin, ô weerdige Koningin!
Gy sijt mijn Bruydt, mijn Moeder,
Mijn troost mijn toeverlaet?
Uw Soon is mijn behoeder,
Op u mijn hope staet;
Gy sijt die ick bemin, ô weerdige Koningin!
Och had ick soo veel monden,
Als Sterren in't Firmament,
'k Ginck uwen lof verkonden,
Die gy hebt sonder ent,
Gy sijt die ick bemin, ô weerdige Koningin!
Och had ick soo veel zielen,
Als water, locht en landt,
Vol van gedierten krielen,
Ick schonck s'uyt eenderhandt;
Gy sijt die ick bemin, ô weerdige Koningin!
Helaes! och bitter klaegen,
Dat ick katijvigh mensch,
U niet en kan behaegen,
Soo ick begeer en wensch;
Gy sijt die ick bemin, ô weerdige Koningin!
Ick sal my alle daegen,
En dat tot uwer Eer,
In alles gaen beter dragen,
En dienen onsen Heer;
Gy sijt die ick bemin, ô weerdige Koningin!