Sin, en bediedsel van het Beeldt. WEl Cayphas jaloers Prelaet Kent ghy den Man die voor u staet? hebt ghy sijn leeringh' noyt ghehoort? VVat yver sucht is die u stoort? Soo ghy maer on-partijdich vraeght Alleen het wesen dat hy draeght, Ghy bouwt daerop een vast besluyt, VVant sijn onnooselheydt schijnt wt. Maer neemt u hert te seer beroert, En vanden haet heel wech-ghevoert, En al u vraeghen die ghy doet, Verraeden u, en u ghemoet. Van al dat ghy hem leght te last, En gaet niet een beschuldingh' vast. VVat soeckt ghy op het leven dan Daer niemandt iedt berispen kan Soeckt boosheydt inde heylicheydt, Soeckt inde Son oock duysterheydt. En al rammoert den heelen sael', Al scheurt gh'u kleeders duysentmael, Al schiet ghy op in vier, en vlam, Hy is. en blijft t' onnoosel Lam. O VVat een vrucht is in t' ghemoet Dat niet en heeft ghedaen als goet!
Het is terwijl t' beschuldicht wort, Een rots met baeren over stort, Die vande baeren niet en voelt Als dat sy schoonder wort ghespoelt. Maer Siel die voor den Rechter staet, 't Schijnt dat met u al anders gaet, My dunckt ghy sijt gheheel benouwt Ter-wijl-men uwen boeck ont-vouwt, Ter-wijlmen u soo klaer alst licht Van meenich fouten al beticht. Maer Kint hoe hebt ghy soo ghemaeckt? Hoe sijt ghy inden Boeck gheraeckt? En soo ickt u eens segghen derf, Daer staet al veel op uwen kerf. Eylaes wie heeft u soo verleyt! Of speelt ghy met u saelicheyt? Ghy sijt, ten is gheen kinder-spel, Met d'eenen voet al inde hel. Maer seght my eens wat leest ghy al? Ick hop t'is gheenen swaeren val; Dat deirden my van uwen kant, Ah Siel vlucht spoedich wt den brant! Maer t'is mischien u ydelheyt, En dat ghy gerne sijt ghevleyt, En dat ghy altijt achter straet Ghelijck een pauwken proncken gaet; Nochtans soo valt my inden sin, Ghy siet daer noch wat anders in.
Sijnt u ghepeysen die daer staen? Die noyt in bicht sijn wt gedaen. En die ghy altijt biechten soudt, En nochtans al bewimpelt houdt? Hoe dat het gaet, oft niet en gaet, T'is niet veel goets al watter staet. En oft ghy veynst door uwen schijn Een deuchdelijck juweel te sijn, Godts oogh die siet het altemael, Oock dat in eenen donck'ren sael, Of buyten in het veldt gheschiet, Daerom o Siel bedrieght u niet, En als ons die bestraelen sal Dan komt te bert een ieders val. Siet eens daer buyten op het lant, Siet eens daer dien frischen Quant, Het schijnt dat by sich selfs behaeght. Om mooye dinghen die hy draeght. Hy heeft de mode aen het lijf, En gaet van persementen stijf: Maer wordt den Ioncker eens bestraelt, Siet wat een schaduw' dat hy maelt, Sy is soo schroomelijck by naer Al oft van eenen duyvel waer. VVat baetet datmen by den mensch Heeft naem, en faem naer sijnen wensch, Dit vonnis dat en gelter niet, Als Godt den boeck beschreeven siet:
Met veynsen wordt hier niet ghedaen. Ten sy wy op't schoon blaeyken staen. Die groote Son met haeren schijn, Toont wie dat wy van achter sijn. Leert dit o Siel noch desen dach, En leeft soo datmen lesen mach, En voor een jeder staen ten toon, En wint hier rust, en daer de kroon.
Cookies on Poetry Cove