Sin, en bediedtsel Van het Beeldt. O Iesu wat een bitter smert Doet my dit swaer cruys in myn hert! Als ick u machteloos sie gaen, En t'elcken voetstap neder-slaen, VVie heeft u met dit pack belast, Dat beter op mijn schouders past? O Isaâc draeght ghy selfs den brandt, Draeght ghy het houdt tot d'Offerandt? Maer wie heeft u soo seer mis-maeckt? VVie heeft u aensicht soo geraeckt! Het hanght vol traenen, sweet, en Bloedt, De wonden staen in overvloet! Moet dit het groen hout onderstaen, Hoe salt dan met het dorr' hout gaen? Vaegh af Veronica, y vaeght De wonden die het aensicht draeght: Ontfanckt doch in een suyver kleet Sijn overvloedich Bloet, en sweet. Den doeck en isser nauw ontrent Of d'aensicht isser in gheprent; VVat wil dit seggen droefsten Heer? VVant dit bediedt dunckt my wat meer, VVenscht ghy mischien dat nu voortaen V aensicht in ons hert sou staen?
Op dat wy soo u smert, en pijn Met danckbaerheydt ghedachtich sijn? O Siel voorwaer ghy hebt verstandt, Dat ghy terstondt u raeme spant; En met de vlos-syd' en de naelt Dit aensicht in u herte maelt; En hem borduert gelijck hy gaet, Ghelijck hy valt, ghelijck hy staet: Ghy werckt u herte deur, en deur, En dat met menich droef coleur, Dan neemt ghy eenen bleecken draet, Dan weder eenen incarnaet, Dan somtijts blauw, dan somtijts groen, O Siel hoe weet ghy dat te doen! Soo dat u hert een aen-sicht wort Dat sweet, en Bloedt, en traenen stort. Seght my wat blijschap dat dit geeft. Als Iesus binnen u soo leeft? Ist niet een aenghenaem verdriet? Een bitter-soet al wat ghy siet? Een lieve smerte voor t' ghemoet Beschildert met soo dierbaer Bloedt Hoe moet u hert in vlammen staen? En door de vlam in vlam vergaen? Ghy smilt, en vloeydt in desen brandt, Doch strax het waeter is ter handt. V traentiens rollen even dicht, En over-wolcken u ghesicht,
Maer hoe ghyt vierken meer besproeyt, Hoe datter meer in vlammen groeyt. O wat een hemels-soete smert Moet wesen in dit saelich hert! Och dat den mensch eens wel verstont Hoet hert doorwondt is meest ghesont! Hy sloot daer uyt gheloovet vry, De VVerelt, met haer pomperij. Nu sietmen dat de ydelheyt By fout van dien t'hert verleyt. Ick bid u sieter daer een staen Met soo veel Moden om, en t'aen, Die soo vol is van ydelheyt, Als' ydel is van heylicheyt; Die aen de werelt klaer betoont Hoe datde werelt in haer woont, En acht haer eyghen liefde meer Als wel de liefde vanden weer; Doch al wat ghy wtwendich siet En heeft noch byt inwyndich niet. O dat ghy eens haer herte saegh! VVat slimme-rancken dat het draeght, En wat sy daer al in verbeeldt, En wat dat daer al binnen speelt! En wat sy jaeght met die cieraet Oock selfs als sy te kercken gaet: VVant in Godts teghenwoordicheydt Daer menich siel soo bitter schreyt,
Daer lockt, en loncktmen ander aen, Is dat niet fraey te kercken gaen? VVat wonder dat Godt dierghelijck Verhaest met een ontijdich lijck; En van t'schandael en eynde maeckt VVaer mee den duyvel sielen haeckt! Siet wat ick wt t'palleren sluyt, (De vroome nem' ick altijt uyt) O ydel Siel, o werelts kindt! Ghy sijt met bey u ooghen blindt, En blinder noch in u verstant; Y siet eens op den and'ren kant, En wat voor gasten dat daer staen, VVat blijschap hun wordt aengedaen; Gheloovet my, het doet hun deucht, Iae dansen altemael van vreucht, Als ghy u laet door nieuwicheyt In blaasen al dees ydelheyt. En peyst ghy niet dat ghy verslijt Daer in soo veel, soo schoonen tijt? Ah dat ghy maer het tiende paert Voor uwen Iesus hadt ghespaert? En u rosetten met sijn Bloet Ghelijck als dese Siele doet; En t'haeyr soo ydel ghepareert VVaer op sijn doorens ghefriseert: En waert met traenen gheblacket, En droeght wat gal voor u cinet,
En somtijdts wel aendachtich saeght Den spieghel die de Liefde draeght! Ghy wiert al schoonder als ghy sijt. Iae Coninghinne metter tijdt. Dus conterfaict wel Iesum naer In pijnen hier, en vreuchden daer. En seght: O Iesu weirt van my Deer ydelheydt, en popperij, En in mijn hert soo groen, soo licht, Druckt daer u bloedich aen-ghesicht, Soo bangh, soo droef als ghyt nu draeght, Op dat aen u mijn hert behaeght!
Cookies on Poetry Cove