Sin, en bediedsel van het Beeldt. VVAt is eylaes! wat is den mensch, Oock als het gaet na sijnen wensch! 't Is al maer hooy, en kaf, en riet Dat ghy den windt vervoeren siet. Sijn macht, sijn sterckte, sijnen roem Begeven als een teere bloem. Moest ghy o Petre zijn die gaf Aen ons daer een exempel af? 't Schijnt jae, want ghy stijf inde kaeck Sijt als het nijpt slap inde saeck, Wel hoe? een Maerte vande poort Kan u die lichten over boort? Maeckt dan een vraegh het u soo heet Dat ghy sweert een valschen eet? En loochent Godt met eenen vloeck? Waerachtich Petre ghy sijt kloeck. Wat wort ghy root, en bleeck, en geel, Al oft ghy t' mes hadt op de keel? De vrees eylaes heeft hem vermant! Daer leet den grooten reus in 't sant? Terwijl soo siet hem Iesus aen, En hoort het kraeyen vanden haen, En wordt indachtigh sijnen val, Dit hy soo lanck beschreyen sal.
Wat sou hy doen? hy gaet terstont Tot dat hy een speloncke vondt; Daer sluysen d'oogen alle bey, En swemmen in een droef gheschrey: Hy bidt, hy weent, hy kermt, hy sucht, En voelt sijn hert vol ongenucht: De rots daer hy in sit, en weent, Al is die van natuer versteent, Die voelt sijn droefheydt, en sijn boet, En weder-sucht ghelijck hy doet, Sijn tranen vallen wonder dicht, Soo dat hy root is van gesicht, In elcke wange light een voor, Daer schiet hy twee fonteynen door. Soo wort een woort in 't kort geseyt In geenen tijd genoegh beschreyt. Maer Siel die soo den haen besiet, Ghy hoort hem kraeyen, doet ghy niet? Ah luystert wel naer sijnen sanck! Hy dient tot rust u leven lanck. Maer overmits hy u ontwaeckt, Soo sijt gh'er weenich door vermaeckt. Ghy houdt meer vanden papegaey, Die klapt dat ghy sijt schoon, en fraey, En dat u stem is wonder soet, Dat u gheslacht is edel bloet, Dat u de mode soo wel staet, Dat ghy verciert een heele straet,
En diergelijcke faetery Doet swillen u van hooverdy. Maer desen haen die boven staet Die heeft een stem die anders gaet, 't Is u consciency soo ghy 't vat, Die kraeyt om water, en om nat; Die kraeyt O Siel! al even seer Om regen, en om vochtigh weer: Om eens met eenen tranen-vloet Te suyveren u gants gemoet, Gelijck als Petrus heeft gedaen, Want naer den val dient opgestaen. Siet eens hoe dees fonteyne vloeyt, En rondsom hare stralen sproeyt, Vyt elcken vinger die sy heeft, Siet ghy dat sy een aeder geeft, Wt elcke oogh, uyt elcke tuyt Daer schiet sy al een beexken wt. O Siel wiert ghy soo een Fonteyn! En wiescht u sondich hert een reyn! Ah wierdt die knagingh' die ghy voelt Met desen stroom eens uyt gespoelt! Soo lanck als ghy dit niet en doet, Draeght ghy een hel in u gemoet: Daer moet geweent sijn voor of naer, Daer moet ghesucht zijn hier, of daer; Maer nu is beter eenen traen, Als dan den heelen Oceaen.
Slaet eens een oogh op gheenen Man Daer is wat dat u dienen kan, Hy spreeckt de rots van buyten aen, En hoort de rots van binnen slaen. Siet hoe om sonden, en genucht Den mensch moet gheven sucht, op sucht Terwijl Godts gracy voor u staet Maeckt oock dat uwen Echo slaet: Besorgh t dat u versteent gemoet Al suchten van leet-wesen doet. Ick weet ghy zijt soo wel geleert Dat ghy naer sonden u bekeert, En dat ghy u in tranen baeyt Soo dickwils u consciency kraeyt. Ah doet alsoo geloovet my Soo zijt ghy nu, en eeuwigh bly!
Cookies on Poetry Cove