Historie. O Siel ick moet bekennen dat ick een besonder behaeghen scheppe wt het segghen van die gast-baere Sunamitis. Sprekende teghenReg.4. haeren man vanden Prophet Elisaeus: Ick bemercke, seyde sy, dat dien man Godts, die dickwils t'ontsent overkomt, heylich is, laet ons voor hem een kaemerken bereydt maecken, en tot sijn gherief daer in stellen een beddeken, een taefel, eenen stoel, en eenen kandelaer, op dat als hy komen sal, by ons altijdt mach blijven. O Godtvruchtighe Sielen dat, dat is de taele vande ghene die Christum dickwils ontfanghen, sy worden ghewaer, en ghevoelen in sijn bywesen, en teghenwoordicheydt sulck een soete beroeringhe in het ghemoet, sulck een ruste in het hert, sulck eenen smaeck in de ghepeysen, en daerom verlanghen, en vlammen sy oock dickwils als het ghe-oorloft is desen Goddelijcken Gast te ontfanghen, en te bewaeren. Eenen heelen legher ghestelt in slach-oorden sey de H. Theresa iae den hemel wt-berstende in vier, en vlam, in blixem en donder, in stormen en tempesten en sou my niet beletten te kercken te gaen op de daeghen vande H. Communie. En hoe soet en was
als dan uwe godtvruchticheydt niet o doorluchtiche Margareta van Lorrainen? altijdt had ghy in die rijcke uren eenighen verheven ghepeysen, nu overlegghende syn soeticheydt, dan syne miltheydt, dat syne Goddelijcke volmaecktheden, en een van die ghepeysen was ghenoch om u hert vleughelen te gheven om Hemelvaert op te doen vlieghen. Eylaes, sey sy eens op sekerenP. Barri. tijdt in de gheheel werelt en isser niet dan ons teenemael is ghevende! de aerde is ghedeelt in Keyserlijcken, Konincklijcken, Hertochdommen, Graef-schappen & c. niemant en besit die allen, het faveur, en de jonste der Coninghen is oock al ghespleten in veele tacken, den eenen besit een officie, den anderen een gouvernement, den eenen besit rijckdommen, den anderen de eere, niemant en hevet al. Maer Iesus is in de H. Sacrament al anders met ons levende hy gheeft sy selven aen een iegelijck gants en gheheel sonder eenighe verkortinghe, en dat voor alle tijden. O Siel dat hy u eens sey t'ghene naer de Communie de H. MechtildisIdem. van hem hoorden: Tu in me, & ego in te in aeternum non derelinquam te. Dat is: Ick in u, en ghy in my Nimmermeer en scheyden wy.
Onthoudt dit o siel soo dickwils als ghy door eenighe kercke passert en dat het den tijdt toelaet, gaet dien milden, en grooten Godt eens begroeten. Maer voor al syt indachtich, besonder in het nutten van het H. Sacrament, syn bitter doodt, en lijden: ende dat ghy wt dit goddelijck bancket vromicheydt moet haelen om te strijden. Waer op den H. Gregorius van Tours bemerckt datmen eertijdts in de plaetse van eenP. Caussin. iom. remonstrantie ghebruyckten een silvere toorentien daer de H. Hostie in bewaert wierde. Het was te segghen, dat het licham Christi onse Siel als eenen tooren kan verstercken en onwinbaer maecken, om met kloeckmoedicheydt alleen het lijden te sien onder d'ooghen. Iae den H. Lucius weygherden den strijdt der Martelie aen te gaen, voor en al eer hy soude met het lichaem ChristiIn vita. ghewaepent wensen. Hy sat doen inden kercker, en soo daer eenen autaer ghebrack om daer Misse op te lesen, is den H. Lucius plat ter aerden gaen ligghen ,en heeft op sijn borst het H. Sacrificie der Misse laeten volbrenghen. Ick laet u vonnissen met wat kloeckmoedicheydt hy begaeft is gheworden die de borst voor eenen autaer, ende het hert voor een remonstrantie hadde. Dit goddelijcke mysterie heeft den Heere
Iesus inghestelt eer hy sich tot het Hofken heeft begheven: wy sullen hem daer volghen om te sien wat hem daer sal overkomen. Doch sal noch eerst de principaelste hooftstucken sijnder Passie in dicht voor ooghen stellen. O! Siel dat ghy met de ghepeysen waert gheverft, en als doordroncken ghelijck het root-scarlaet, dat eerder sal scheuren, en sluyten als sijn koleur schieten: Soo behoorde ghy o Siel liever te sterven als de ghedachten vande bloedighe Passie Jesu Christi te vergheten. Den Heere Iesvs is voor ons ghehoorsaem gheworden tot de doot, jae tot de doodt des Cruyce.
O Iesv, ô Soon Godts Mensch voor den mensch gheboren, En sonder wie den mensch was eeuwelijck verloren; Ghy laet de Enghels daer, en bidet aen ons de hant, Ons wormkens van de aerd', en stof des helschen brant. Iae hebt van jonxs af aen u' Cruys, en doot verdragen, VVant in het Cruys, en doot altijt voor d'oogen laegen: O Borghe wat doet ghy! u liefde is te groot, Die plichtich is gaet los, d'Onnoslen sterft de doodt,
Den Heere Iesvs wort vanden Verraeder Iudas verkocht voor dertigh penninghen, en ghelevert.
O Iesv, ô Soon Godts waer sullen wy vergelden Die dertigh penninghen die sy aen Iudas telden Als hy aen t'Geestelijck Hof u trouw-loos heeft verkocht, En met lanternen noch by nachten op ghesocht. VVaer dit maer Iudas werck! maer neen, men sieter loopen Die gheven noch gelt toe om Iesvm te verkoopen. O Siel werdeert hem wel! wie gelt voor Godt verkiest VVeet dat die saemen gelt, en saemen Godt verliest.
Den Heere Iesvs aen-veirt voor ons den bitteren Kelck van sijne Heylighe Passie.
O Iesv, o Soon Godts hoe suer is u bekomen Dat Eva vanden boom appel heeft ghenomen! Hoe swaer valt u den beet, wat Kelck krijght ghy daer veur, Met wat een bitt'ren dronck spoelt ghy ons boosheydt deur? Doet Siel voor u misdaet, kont gy geen bloet vergieten, Doet uyt een droeve oogh nu laeuwe traenen schieten. Als sonden sijn ghedaen, dan is't niet al ghedaen; Ghy moeter, t'is ghestelt, of hier, of eeuwigh aen.
Den Heere Iesvs staet als een sachtmoedich Lam als hem diên vreeselijck kinneback-slach wort ghegeven.
O Iesv, o Soon Godts wat pijn hebt gy verdraegen Als u die ysere hant soo grou-saem heeft geslagen! Doen was het meer als tijdt dat uwen blixem viel Die strax verbranden sou den Schelm met lijf, en Siel Maer neen, ghy vol gedult spraeckt hem met soete reden, Al liep u aensicht op, al liep het bloet beneden. VVie Iesv dienaer is, al lijdt hy een affront. Hy draeght (hoort spijtigh mensch) noch suycker inden mont.
Den Heere Iesvs berispt met sijn ghesicht Petrum over sijne drydobbele verloocheninghe.
O IESV, ô Soon Godts seg eens hoe moest t'u deiren Als Petrus u met eet tot drymael af gonck sweiren? Ghy saeght hem met een oogh, een vaderlijcke oogh, VVaer door sijn oogen noyt daer naer en waeren droogh VVanneer sult ghy o Siel u ooc in traenen baeyen? Hoort gy den Haen noch niet van u consciency kraeyen? Daer schuylt wat in u hert, waerom dan noch verbeyt Die Petrum volght in't quaet, volght Petrum als hy schreyt.
Den Heere Iesvs wordt grouwelijck ghegheesselt om met sijn Bloedt te voldoen voor onse sonden.
O Iesv ô Soon Godts als ghy stont naeckt gebonden Kregh doen u lichaem teer niet wel vyf duysent VVonden? Eylaes gy wiert verscheurt door menich fellen slach? Soo datmen van d'een VVond' door d'ander VVonde sach. Doen peysde ghy op ons, en onse sinnelijckheden En schonckt u dierbaer Bloet voor onse snoode leden. Ondanckbaer sijt ghy mensch soo gy noch immermeer Met sonden VVonden maeckt, en gheesselt uwen Heer.
Den Heere Iesvs draeghende sijn Cruys ontmoet onder weghen sijn alderbedruckste Moeder Maria.
O Iesv, o Soon Godts u Aensicht kan ons klaeghen Hoe ghy waert afgeslaeft als ghy u Cruys moest draeghen? Doch 't swaerste onder weeg, en t' droefste in het gaen. VVas dat u Moeder u, en dat ghy haer saeght aen. Komt hier gy die noch weent om't sterve van u vrinden VVaer vont meer oyt noch twee die so al dees beminden? En t'scheyden niet te min dat hielen sy voor goet: Adieu dan, alst God schickt, adieu aen vleesch, en bloet.
Den Heere Iesvs wort tot verlossinghe des werelts aen den Boom des Cruyce ghehanghen.
O Iesv, ô Soon Godts wat hamers, naegels, tanghen Sie ick hun uyt de mand, en uyt de korven langhen? De leer, en t' schadigh Cruys daer ghy op wort ghereckt. Soo datmen lit voor lit uyt sijn ghevrichten treckt. Hier gonckt ghy voor ons al u banghe Siele gheven, Doch uwe liefde blijft al eyndigden u leven. O Heer! min ick u niet voor sulck een Doot, en pijn, Soo sal ick herder steen als al de steenen sijn. Laet ons nu eens in het hofken gaen sien het Lam dat van t' beginsel des werelts is ghedoot gheweest. Hy is vermoort in Abel: hy is opgheoffert in Isaac; hy is vervolght in Iacob; hy is verkocht in Ioseph? hy is in Isaias door-saeght; hy is in Stephanus ghesteenicht; in Bartholomaeus ghevilt, in Laurentius ghebraeden &c. ende nu gaet hy in sijn eyghen persoon lijden al dat de vreetheydt kan verpeijsen, al dat eenen elleyndighen mensch kan verdraeghen. Komt hier o delicate Siel. Siet wat Godts Soon al voor u doet Siet hoe hy water-sweet, en Bloedt.
Cookies on Poetry Cove