Het duyfken in de steen-rotse

Historie DE Godvruchtighe Siele die boven haer hert aen het riet heeft hanghen den Vive Iesu, die gheeft my stof om noch iet ghedenckweerdichs hier by te voeghen. Onder andere saecken waer door de steden vanden Turcken verschillen vande steden der Christenen is dit. De toorens inde Christene steden hebben boven altijt haenen en cruycen; in teghendeel staen op de toorens der Turcken altijdt halve maene. Komen de Christenen eenighe Turcksche stede te veroveren soo stellen sy cruycen inde plaetse van de Maenen, en soo die Turcke eenighe Christene plaetse vermeesteren, soo

werpen sy de cruycen af, en gaen hun maenen daer boven op verheffen. Op dese voet gaet het oock met het Casteeltjen van het menschen hert. Want het gheestelijck hert draeght kruysken van verstorventheyt, en het werelts draeght maentjens van ydelheydt. Och hoe veel maentjens en vaentjens sijnder aen soo een kasteeltjen? wat al plumagiekens, pendanten, gepoeyerde locken, brasseletten, witte schoentjens, gheborduert en met galossen? Doch als het somtijts nu alsoo ghebeurt dat de gratie Godts sulck een werelts kasteeltjens in-neemt, het eerst dat sy doet dat is alle die ydele maentjens, en strixkens, en faveurkens, en de gantsche Mode af te werpen, ende in plaetse van die teeckenen van verstervinghe te planten, leerende in een stil modest kleedt te gaen, snoerende die ghepoeyerde, ende ghekrolde locken in, ende daer te vooren het spiegheltjen honck, daer nu een roosenhoeyken te leeren draeghen. Och hoe wonderlijck sien wy dit in sijn werck ghegaen te hebben met die seer edele Sanchia Carillo, naer dat haer werelts hert eens door Mag. Ioannes de Auila gheraeckt was inden bicht-stoel, daer wy vol ydelheydt was inghekomen, en vol saelighe beroeringhe, en overvloedighe traenen is wt-ghetreden. Op welcken selfsten dach sy het

kasteeltjens, van haer hert noch heeft overghegheven, de ydelheydt met haere wereltse kleederen wt schuddende, ende daer boven den Vive Iesus gheschreven, en altijt ghedraegen. Doch overmits onse voorgaende materie oock veel vanden keus heeft ghesproken, soo en mach ick u hier niet stilswijghende voorbygaen o edele, en godtvruchtige Maeget van Napels wiens godtsaelighen keus my bekender is als uwen naem. Ghy kont het ghedencken in wat een perse van benouwtheydt u ghemoet was op dien tijt, en stondt, als wanneer uwen Serviteur met uwe Ouders in het salet saeten om tusschen hem, en u een houwelijckxsche voor waerde te beraemen. Ghy van hun tot sulck een ghewichtighe saecke oock in-gheroepen sijnde, versocht een weenichsken tijts om u in u kaemer te vertrecken. Ghy trockt den sleutel af, en sloot de deur achter u goe, ende werpende u voor een devoot Beeldt van onsen Salichmaecker, gaeft den toom aen uwe overvloedighe traenen, en suchten, en boesemde wt dese naer-volghende woorden: O goeden Godt, en Salich maecker des werelts! ghy sijt mijnen ghetuyghe dat ick nimmermeer dese ydelheyt des werelts, noch kostelijcke kleederen en heb aen-ghedaen om daer gheschapen ooghen mede te behaeghen, verre sy van

my dat ick daer ymants liefde mede sou ghesocht hebben te locken. Doch nu den tijt, ende den noot my praemt, soo ghy my met uwe gratie te hulpe komt, de resolutie sal haest ghenomen worden. Den keus moet gheschieden tusschen de ghene die sijn inde twee kaemers, dat is tusschen u, ende den ghenen die my ten houwelijck is versoeckende. Hoe! sal ick my tot eenen staet connen begheven die my soo verre af-leydt van het ghene dat ghy voor my hebt gheleden? sal ick een ydele, ende prachtighe Bruydt sijn, daermen van u maeckt eenen bloedighen Ecce Homo? sal ick mijne ghenuchten gaen soecken ter wijl ghy vanden hoofden tot de voeten staet vol onghenaedighe pijnen? sal ick bedeckt met karkanten, besaeyt met perlen den tour van à la mode rijden, daer ick u den lastighen balck des Cruyce sie sleypen achter-straeten? Gheensins Heere Iesu, gheensins, dat en sal inder eeuwicheyt niet gheschieden. Dit hadt ghy quaelijck met een teer ghemoet, en een bereghent aensicht uytghesproken, als wanneer ghy ghenomen hebt het scheirken wt u naey-kussen en sijt daer mede gheloopen door alle bey uwe schoone ghekrolde locken, ende hebt van het af-ghesneden haeyr eenen crans ghevlochten, en den selfsten ghehanghen aen de voeten van u Crucifix, ende dat in u hant

draeghende, maer veel meer in u hert, sijt daer mede ghekeert in de kamer daer u vader, en moeder ende uwen toe-komende Bruydegom (soo sy meenden) aen de tafel noch waeren gheseten. Seght my eens o kloecke Siel hoe saeghen sy op besonderlijck uwe moeder, als sy u in dese ghesteltenisse eerst vernamen? hoe moest dit (want Godt speelden mede) in hun ooghen, en in hun hert wercken? ghy kloecker als een Iudith die eenen Holofernes, dat is de werelt had verslaeghen spraeckt als eenen Enghel, met crachtighe woorden, en krachtiger met traenen segghende: dat den keus ghedaen was, dat het lot op Iesus Christus was ghevallen, datter een houwelijck ghesloten was dat inder eeuwicheydt niet en soude scheyden, dat ghy den ghenen die ghy droeght in u handen dat ghy die de trouw', en het hert onwederrroepelijck hadt gheschoncken, dat daer ten eeuwigen daeghen niet anders als Vive Iesus sou opgheschreven worden. V cloeck ende saelich voor-nemen is van hun toe-ghestemt, ende sal van veel naer-ghevolght worden die in uwe voetstappen noch sullen treden.